η ομορφια της ωριμοτητας......

«Η ηλικία της γυναίκας δεν σημαίνει τίποτα. Οι καλύτερες μελωδίες παίζονται στα παλαιότερα βιολιά»
Ραλφ Γουαλντο Έμερσον

Η διαδρομή προς τον προορισμό μας δεν είναι ποτέ μια ευθεία γραμμή.

. Η διαδρομή προς τον προορισμό μας δεν είναι ποτέ μια ευθεία γραμμή. – Παίρνουμε αμφισβητήσιμες στροφές και χανόμαστε. Αλλά δεν έχει πάντα σημασία από ποιο δρόμο θα ξεκινήσουμε, αυτό που έχει σημασία είναι ότι έχουμε ξεκινήσει. Όπως και να ‘χει η ζωή κατά πάσα πιθανότητα θα γίνει λίγο περίπλοκη και θα φέρει απροσδόκητα εμπόδια και αλλαγές. Αλλά είναι εντάξει. Μερικές φορές πρέπει να σκοντάψεις και να νιώσεις αδύναμος για λίγο για να συνειδητοποιήσεις το πόσο δυνατός είσαι πραγματικά.

ΖΗΣΕ......

      Αυτά που δεν λες, αυτά που δεν ζεις, αυτά που δεν θες να παραδεχθείς ούτε στον εαυτό σου, τα απωθημένα και τα καταπιεσμένα σου ένστικτα είναι αυτά που θα έρθουν μια μέρα και θα σε εκδικηθούν, θα σε πνίξουν.Μην καταπιέζεις τον εαυτό σου, μην δημιουργείς αδιέξοδα εκεί που δεν υπάρχουν. Ζήσε.

Γυναίκα - 1979 --Νίκος Καββαδίας

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα 
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα.

Από παιδί βιαζόμουνα μα τώρα πάω καλιά μου.
Μια τσιμινιέρα με όρισε στον κόσμο και σφυρίζει.
Το χέρι σου, που χάιδεψε τα λιγοστά μαλλιά μου, 
για μια στιγμή αν με λύγισε σήμερα δε με ορίζει.

Το μετζαρόλι ράγισε και το τεσσαροχάλι.
Την τάβλα πάρε, τζόβενο, να ξαναπάμε αρόδο.
Ποιος σκύλας γιος μας μούτζωσε κι έχουμε τέτοιο χάλι, 
που γέροι και μικρά παιδιά μας πήραν στο κορόιδο;

Βαμμένη. Να σε φέγγει κόκκινο φανάρι.
Γιομάτη φύκια και ροδάνθη αμφίβια Μοίρα.
Καβάλαγες ασέλωτο με δίχως χαλινάρι, 
πρώτη φορά σε μια σπηλιά στην Αλταμίρα

Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει. 
Τι με κοιτάς; Θα σου θυμίσω εγώ πού μ’ είδες;
Στην άμμο πάνω σ’ είχα ανάστροφα ζαβώσει
τη νύχτα που θεμέλιωναν τις Πυραμίδες

Το τείχος περπατήσαμε μαζί το Σινικό.
Κοντά σου ναύτες απ’ την Ουρ πρωτόσκαρο εβιδώναν.
Ανάμεσα σε ολόγυμνα σπαθιά στο Γρανικό
έχυνες λάδι στις βαθιές πληγές του Μακεδόνα.

Βαμμένη. Να σε φέγγει φως αρρωστημένο.
Διψάς χρυσάφι. Πάρε, ψάξε, μέτρα.
Εδώ κοντά σου χρόνια ασάλευτος να μένω
ως να μου γίνεις, Μοίρα, Θάνατος και Πέτρα

Αυτό που θέλει η γυναίκα, ο Θεός το τρέμει.

" Όταν εκπαιδεύεις ένα αγόρι, μορφώνεις ένα αγόρι. Όταν εκπαιδεύεις ένα κορίτσι, μορφώνεις μια ολόκληρη γενιά."

Η Λεπτομέρεια Κάνει τη Διαφορά

  Η Λεπτομέρεια Κάνει τη Διαφορά  

Είναι πιθανό να θεωρείς τις γυναίκες φλύαρες και κουτσομπόλες. Οι περιγραφές γεγονότων στις φιλενάδες μας αποτελούν αδιάσειστο επιχείρημά σου. Πρέπει όμως να ξεκολλήσεις από τέτοιες αντιλήψεις εάν θέλεις πραγματικά να πλησιάσεις ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση της γυναικείας ψυχοσύνθεσης. Ο λόγος που κάνουμε τις αφηγήσεις μας μεγάλες και παραστατικές είναι γιατί τα πάντα έχουν σημασία για εμάς: από τον τρόπο που κινείς τα χέρια σου όταν μιλάς μέχρι το πιο αισθησιακό άγγιγμά σου.Είναι σαν παζλ, που μόνο όταν μπει και το τελευταίο κομματάκι του καταλαβαίνεις πλήρως τι απεικονίζει. Φρόντισε, λοιπόν, σαν κόρη οφθαλμού το κομμάτι αυτό και μην το αφήσεις να φθαρεί ή να χαθεί, γιατί τότε κινδυνεύεις να ακυρώσεις όλη την προσπάθεια που κατέβαλες να το ολοκληρώσεις. Επίσης, να είσαι σίγουρος πως στο τοπίο ενός τέλειου παζλ, είτε αυτό απεικονίζει ένα γαλήνιο τόπο είτε κάποιο φλογερό σκηνικό, δεν υπάρχει χώρος για καμία γυναικεία συζήτηση -ανησυχητική κι επικίνδυνη- για σένα.

Γυναικείες ατακες που άλλαξαν την ιστορία

Γυναικείες ατακες που άλλαξαν την ιστορία

1) «Μωρό μου; Να σου καθαρίσω ένα μηλαράκι;» - Εύα

2) «Και Μην τολμήσεις να έρθεις αν δεν μου βρεις την ενυδατική κρέμα που σου έγραψα στον πάπυρο» -Πηνελόπη

3) «Αν πεινάσεις, έχει φαγητό στο φούρνο. Εγώ και τα παιδιά θα αργήσουμε» - Μήδεια

4) «Άντε τελείωνε! Πλύνε τα χέρια σου και έλα να φας πριν κρυώσει το φαγητό»- Η Μητέρα του Πόντιου Πιλάτου...

5) «Μωρό μου, είδα έναν υπέροχο χιτώνα. Μόνο τριάντα αργύρια!!»- Η γυναίκα του Ιούδα

6) «Τζουτζούκο μου αυτά τα σαπουνάκια Μασσαλίας μου ξηραίνουν το δέρμα και δεν κάνουν αφρό» - Εύα Μπράουν 1940

7) «Αγάπη, σήμερα λέω να πάρουμε το κάμπριο» - Τζάκι Κέννεντι 1963

8)«..και ποιος είναι δηλαδή ο Μάο να έχει τοίχος και εμείς όχι» - Κυρία Ούλμπριχτ 1961

9) «Γιώργο ο αχαΐρευτος ο γιος μας πάλι δεν μπήκε στο Πολυτεχνείο. Πρέπει να βρούμε ένα τρόπο για να μπει!» - Δέσποινα Παπαδοπούλου 1973

10) «Οσάμα, θα πάω στην Νέα Υόρκη με την μαμά - με διαφορετικές όμως πτήσεις» - Η Κυρία Λάντεν.