Εκρήξεις θυμού στα παιδιά και πώς να τις ελέγξετε!

Ο θυμός είναι ένα έντονο συναίσθημα, αλλά απολύτως φυσιολογικό. Οι γονείς πολλές φορές νομίζουν ότι το παιδί τους θυμώνει χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος. Κι όμως αυτό είναι μεγάλο λάθος. Οι έρευνες αναφέρουν ότι ο θυμός είναι ένα από τα συχνότερα συναισθήματα του ανθρώπου. Το παιδί θυμώνει, επειδή υπάρχει κάποιος λόγος τον οποίο πρέπει να μάθετε, για να το βοηθήσετε να τον διαχειριστεί. 

Γιατί θυμώνει το παιδί:

Το παιδί θυμώνει, όταν αισθάνεται αβοήθητο. Ο θυμός στο παιδί μπορεί να προκληθεί από άγχος, μοναξιά, απομόνωση, αμηχανία, αδικία, επειδή φοβάται την απώλεια. Για να το πούμε πιο απλά, σκεφτείτε ότι, όταν φοβάται μην πληγωθεί από μία απώλεια, τότε θυμώνει. Θέλει να πάρει αυτό που θέλει ή του παίρνετε κάτι που ήθελε. Όταν το παιδάκι σας είναι αγχωμένο, πεινασμένο, κουρασμένο ή άρρωστο, να ξέρετε ότι οι εκρήξεις αυτές θα είναι ακόμη πιο έντονες. 

Και να θυμάστε ότι στο παιδί ο θυμός δεν είναι το ίδιο πράγμα με την επιθετικότητα. Όταν ένα παιδί θυμώνει, δε σημαίνει ότι είναι και επιθετικό… Εκεί ο ρόλος του γονιού είναι καταλυτικός, επειδή θα προσπαθήσει να βοηθήσει το παιδί του να εκφράσει με διαφορετικό τρόπο την αγανάκτησή του. Δεν είναι θέμα κακού χαρακτήρα, απλώς δεν έχει ακόμη ωριμάσει ο αυτοέλεγχός του.

Επίσης κάποια παιδάκια επειδή δεν έχουν ακόμη πλούσιο λεξιλόγιο, για να εκφράσουν τα θέλω τους και τις ανάγκες τους θυμώνουν, καθώς είναι τρόπος επικοινωνίας γι’ αυτά, να δείξουν δηλαδή τη δυσαρέσκειά τους.

Δεν αντέχουν να τα αγνοείτε!

Είναι σημαντικό οι γονείς να διδάξουν στο παιδί τους ότι είναι φυσιολογικό και αποδεκτό να θυμώνει κανείς και η χρυσή τομή δεν είναι η απάρνηση του θυμού ως συναισθήματος, αλλά η διαχείρισή του και η παραγωγική διοχέτευσή του.

Αναγνωρίστε τα σημάδια του θυμού:

Τεντωμένο σώμα, σφιγμένα δόντια, αυξημένη ένταση του λόγου, αγενείς λέξεις, ο τόνος της φωνής αλλάζει από κλαψούρισμα σε φωνές και το ανάποδο, ανησυχία, απόσυρση, ή και απάθεια, θόρυβοι με το στόμα σαν βρυχηθμοί ή βαθιά αναπνοή, έντονες εκφράσεις του προσώπου.

Και τι κάνει ο γονιός μπροστά σε μία έκρηξη θυμού:

Παραμείνετε ήρεμοι και ψύχραιμοι. Θυμηθείτε ότι το παιδί είναι συναισθηματικό βαρόμετρο και θα επηρεαστεί αμέσως και από τη δική σας ψυχολογική κατάσταση. Αν παραμείνετε σε κατάστασηηρεμίας, τότε έχετε μεγαλύτερες πιθανότητες να το γαληνέψετε, ενώ αν θυμώσετε, θα οργιστείακόμα περισσότερο. 

Να προσέξετε μήπως το παιδί σας πάνω στην έκρηξη τραυματιστεί ή τραυματίσει κάποιον άλλο. Αγνοήστε το θυμό του, μέχρι να ηρεμήσει. Μπορείτε να το κρατήσετε μαλακά και σταθερά μέχρι να ηρεμήσει. 

Μην προσπαθήσετε να μιλήσετε λογικά με το παιδί σας κατά τη διάρκεια της έκρηξης. Δε θα σας καταλάβει. Όταν ηρεμήσει, μπορείτε να συζητήσετε για τη συμπεριφορά του. Σε καμία περίπτωση μην ενισχύσετε την έκρηξή του αντιδρώντας κι εσείς με τον ίδιο τρόπο. Μην του προσφέρετε δωράκια και αμοιβές, για να σταματήσει. Μην το χτυπάτε το παιδί, ούτε καν απαλές ξυλιές στο ποπό του, γιατί θα εισπράξει ότι η βία είναι ένα αποδεκτό μέσο αντιμετώπισης του θυμού!!! Αποφεύγουμε να χρησιμοποιούμε χαρακτηρισμούς τύπου «είσαι πολύ κακός/ή».

Προσοχή: Μηναπαγορεύετε στο παιδί σας να εκφράζει τα συναισθήματά του.

Τι μπορεί να κάνει ο γονιός, ώστε να αποφύγει μία έκρηξη θυμού:

Για να κατανοήσετε το θυμό του παιδιού σας, θα πρέπει πρώτα να καταλάβετε τι αισθάνεται. Ρωτήστε το τι συνέβη, τι αισθάνεται και γιατί αισθάνεται έτσι, τι πήγε στραβά. Μπορεί να χρειαστεί εσάς, για να καταφέρει να εκφράσει τα συναισθήματά του. Μην πείτε απλώς στο παιδί σας τι δεν πρέπει να κάνει, αλλά τι πρέπει να κάνει.

Σχολιάστε τη συμπεριφορά του, όταν είναι καλή. Για παράδειγμα «Μ’ άρεσε ο τρόπος που συμπεριφέρθηκες στον αδελφό σου, όταν σου πήρε τα παιχνίδια σου». «Χαίρομαι πολύ που μοιράστηκες τα μπισκότα με την αδελφή σου». «Σ’ ευχαριστώ που μου είπες την αλήθεια γι’ αυτό που συνέβη». Αγνοήστε τη συμπεριφορά του, όταν μπορεί να γίνει ανεκτή. Για παράδειγμα, αν μιλάτε στο τηλέφωνο και εκείνο σας λέει «δε θέλω να μιλάς στο τηλέφωνο, δε θέλω να μιλάς στο τηλέφωνο». Όταν κλείσετε το τηλέφωνο πείτε του «Σ’ ευχαριστώ που περίμενες, ενώ μιλούσα στο τηλέφωνο. Τώρα που τελείωσα, πες μου τι θα ήθελες».

Πείτε «όχι» με σαφήνεια και σταθερότητα, πάντοτε όμως με εξήγηση. Ακόμα κι όταν πείτε «ναι», πάλι θα πρέπει να εξηγήσετε, γιατί σε αυτή την περίπτωση είναι η κατάλληλη στιγμή, για να γίνει κάτι. Επομένως, να γίνεται κατανοητό πότε μπορεί και πότε όχι να «σπάσει» τους κανόνες. Να του προσφέρετε την ευκαιρία για σωματική δραστηριότητα, για να διοχετεύει και να ξοδεύει τηνενέργειά του. Το παιδί χρειάζεται γυμναστική ή σωματική δραστηριότητα, για να εκτονωθεί.

Αφήστε το να δοκιμάσει τις δυνάμεις του, ακόμα κι αν υπάρχει ο κίνδυνος να αποτύχει. Να τοενθαρρύνετε να δει τις δυνατότητές του, αλλά και τις αδυναμίες του. Πολλές φορές το παιδί εκδηλώνει το θυμό του, όταν απέτυχε σε μία δραστηριότητά του. Αναγνωρίστε τη δυσκολία του εγχειρήματος και επαινέστε την προσπάθειά του, ακόμα κι αν δεν πέτυχε το στόχο του. 

Αντιμετωπίστε την έκρηξη θυμού με χιούμορ. Είναι πολύ βοηθητικό εκείνη τη στιγμή να επιστρατεύσετε τα καλύτερα πειράγματά σας, για να εκτονώσετε το θυμό του. Προσοχή, όμως, σε καμία περίπτωση να μην είναι αστεία που το γελοιοποιούν. Να αποφύγετε καταστάσεις που θα ενισχύσουν μία έκρηξη θυμού. Μην αφήνετε το παιδί να κουράζεται πάρα πολύ ή να μένει παραπάνω από το κανονικό νηστικό. Να έχετε σύστημα και πρόγραμμα.

Μη ζητάτε από το παιδί σας πράγματα που δεν μπορεί να καταφέρει λόγω ηλικίας. Αν πρόκειται να γίνει μία αλλαγή μέσα στη ζωή σας ή το σπίτι σας, προετοιμάστε το παιδάκι σας, για να μην του έρθει ξαφνικό. Να φροντίζετε να το απασχολείτε με δημιουργικά παιχνίδια, ανάλογα προς την ηλικία του, και να το ενθαρρύνετε να διαβάζει βιβλία που καλλιεργούν τη φαντασία του και τη δημιουργική του σκέψη.

Να αφιερώνετε χρόνο στο παιδί σας και μάλιστα με τρόπο ουσιαστικό. 

Να μην κάνετε κι εσείς εκρήξεις θυμού και δε θέλω δικαιολογίες… Οι γονείς είναι πρότυπα. Γι’ αυτό ακούμε ατάκες του τύπου «Είμαι φωνακλάς σαν τον μπαμπά»! Εξετάστε αν κάποια του ανάγκη δεν έχει ικανοποιηθεί και γι’ αυτό εκδηλώνει θυμό.

Δείξτε του αγάπη και πολλή τρυφερότητα!

 

Πότε πρέπει να ζητήσετε βοήθεια ειδικού:

Αν οι εκρήξεις θυμού γίνουν χειρότερες μετά τα 4 έτη. Αν το παιδί αυτοτραυματίζεται, τραυματίζει άλλους ανθρώπους, καταστρέφει αντικείμενα, όταν έχει τα ξεσπάσματα. Αν κατά τη διάρκεια των εκρήξεών του δεν παίρνει ανάσα και λιποθυμά. Προσέξτε αν η έκρηξη θυμού συνδυάζεται με: πονοκέφαλο, άρνηση ύπνου ή φαγητού, άγχος, υπερβολική προσκόλληση στο γονιό, κοιλιακό πόνο, εφιάλτες, καθυστέρηση ανάπτυξης. Αν έχει 5 ή περισσότερες εκρήξεις θυμού την ημέρα.

Pic Source: specialedpost.com, turningleafcounseling.com, larita.com, mnclibrary.org.au, ceravolofamily.blogspot.com

Θυμός και παιδί

Όπως όλοι οι άνθρωποι θυμώνουν, το ίδιο συμβαίνει στα παιδιά. Όλα τα συναισθήματα είναι ανθρώπινα αλλά και χρήσιμα. Ο θυμός είναι η άμυνα ενάντια σε βαθύτερα συναισθήματα όπως ο φόβος, η απογοήτευση, η ζήλια και ο πόνος. Όταν αυτά τα συναισθήματα γίνονται πολύ έντονα και συσσωρεύονται μέσα μας, τότε αυτόματα θυμώνουμε για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας από τον υπερβολικό πόνο. Με αυτό τον τρόπο τα συναισθήματα αυτά βρίσκουν και μια διέξοδο. Έτσι, όταν κάτι μας απειλήσει συναισθηματικά προχωρούμε στην επίθεση, δηλαδή τον θυμό. Τα παιδιά συνήθως θυμώνουν:
- με τον μικρό τους αδερφό (που έκανε ζημιά σε κάποιο σημαντικό παιχνίδι)
- με τους γονείς τους (οι οποίοι του συμπεριφέρθηκαν «άδικα»)
- με τη δασκάλα τους (που τους ντρόπιασε)
- με κάποιο άλλο παιδί που τους εκφόβησε
Όταν τα παιδιά μεγαλώσουν σε ένα σπίτι όπου ο θυμός αντιμετωπίζεται με υγιή τρόπο, τότε μαθαίνουν να χειρίζονται και το δικό τους θυμό πιο εποικοδομητικά. Άλλωστε αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο: στα μάτιατων παιδιών οι γονείς είναι το καλύτερο παράδειγμα ! Ο θυμός λοιπόν, παρόλο που φοβίζει μικρούς και μεγάλους, είναι μια καλή ευκαιρία για σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών εάν οι γονείς τον αξιοποιήσουν σωστά.

Υγιής αντιμετώπιση θυμού σημαίνει:

Έλεγχος επιθετικών συμπεριφορών. Μέχρι το νηπιαγωγείο τα παιδιά πρέπει να μπορούν να ελέγχουν την αύξηση της αδρεναλίνης και άλλων χημικών στο σώμα τους όταν θυμώνουν, έτσι ώστε να ηρεμούν από μόνοι τους και να μην ενοχλούν κανέναν όταν αναστατώνονται για οποιοδήποτε λόγο. Για να φτάσει το παιδί σας όμως σε αυτό το σημείο, πρέπει να το βοηθήσετε και σεις. Η ρύθμιση των διαφόρων χημικών διαμορφώνεται τα πρώτα χρόνια του παιδιού ανάλογα με τα βιώματα και τις συμπεριφορές που βλέπει γύρω του. Αποδεχτείτε το θυμό του παιδιού σας και παραμείνετε ήρεμοι. Αυτό βελτιώνει τις συναισθηματικές δεξιότητες του παιδιού, μαθαίνοντας το να ηρεμεί και να μην κάνει κακό σε κανέναν.

Αναγνώριση των πιο απειλητικών συναισθημάτων που βρίσκονται κάτω από το θυμό. Μόλις το παιδί βιώσει τη θλίψη για το σπασμένο παιχνίδι, τον πόνο για την «άδικη» μητέρα του, την ντροπή όταν δεν ήξερε την απάντηση στην τάξη ή τον φόβο όταν ο συμμαθητής του τον απείλησε, τότε μπορεί να προχωρήσει μπροστά. Δεν χρειάζεται πλέον το θυμό για να υπερασπιστεί αυτά τα συναισθήματα, κι έτσι ο θυμός εξατμίζεται. Σε αντίθεση, εάν δεν βοηθήσετε τα παιδιά σας να βρουν την πραγματική πηγή του θυμού τους, τότε θα συνεχίσουν να χάνουν τη ψυχραιμία τους χωρίς να λύνουν το βαθύτερο πρόβλημα.

Εποικοδομητική επίλυση προβλημάτων. Στόχος είναι το παιδί σας να χρησιμοποιήσει το θυμό έτσι ώστε κάνει τις αλλαγές που χρειάζεται για να μην επαναληφθεί ξανά αυτό που τον θυμώνει. Αυτό μπορεί να σημαίνει μετακίνηση των παιχνιδιών μακριά από τον μικρό του αδερφό, ή γονική υποστήριξη για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού από το συμμαθητή του. Ακόμη, μπορεί να αναγνωρίσει τη δική του συμβολή στο πρόβλημα, ακολουθώντας καλύτερα τις συμβουλές των γονιών του ή να κάνει καλύτερη προετοιμασία για το σχολείο.

Χρειάζονται χρόνια γονικής υποστήριξης για να μάθουν τα παιδιά αυτές τις δεξιότητες. Εάν οι γονείς βοηθήσουν το παιδί τους έτσι ώστε να αισθάνεται την ασφάλεια για να εκφράσει ελεύθερα το θυμό του και να διερευνήσει τα συναισθήματα που βρίσκονται από κάτω, τότε θα μάθει πιο γρήγορα να ξεπερνά το θυμό του κατά τη διάρκεια του δημοτικού.

Πως μπορείτε να βοηθήσετε τα παιδιά σας να διαχειρίζονται το θυμό τους;

1. Να θυμάστε ότι όλα τα συναισθήματα είναι αποδεκτά. Μόνο οι πράξεις πρέπει να περιορίζονται.

2. Βάλτε όρια. Επιτρέποντας το συναίσθημα δεν σημαίνει πως επιτρέπονται και οι καταστροφικές πράξεις. Τα παιδιά δεν πρέπει ποτέ να κτυπούν άλλους ανθρώπους, ούτε καν τους γονείς τους. Όταν κτυπούν όμως τους γονείς τους, τότε τα παιδιά ζητούν ουσιαστικά από αυτούς να θέσουν τα όρια έτσι ώστε να τα βοηθήσουν να συγκρατήσουν το θυμό τους. Μπορείτε να πείτε στο παιδί σας «Μπορείς να είσαι όσο θυμωμένος θέλεις όμως δεν μπορείς να κτυπάς». Μην αφήσετε το παιδί σας να σπάσει πράγματα πάνω στο θυμό του. Αυτό θα το κάνει να αισθάνεται τύψεις. Η δουλειά σας είναι να προσφέρετε ασφάλεια και να ακούσετε τι έχει να σας πει.

3. Ποτέ μη στέλνετε ένα παιδί μακριά για να ηρεμήσει μόνο του. Να θυμάστε πως τα παιδιά χρειάζονται περισσότερο την αγάπη σας εκείνες τις στιγμές που θεωρείτε πως την αξίζουν λιγότερο. Αντί να αφήσετε το παιδί σας μόνο του με αυτά τα μεγάλα και τρομακτικά συναισθήματα, παραμείνετε δίπλα του και βοηθήστε το. Μένοντας κοντά από το παιδί σας αισθάνεται λιγότερο μόνο και αβοήθητο. Θα εκπλαγείτε με τον αυτοέλεγχο που αποκτούν τα παιδιά όταν υιοθετήσετε αυτή την πρακτική.

4. Μείνετε κοντά στο παιδί σας όταν είναι αναστατωμένο. Αναγνωρίστε αυτό που συνέβη εάν γνωρίζετε, και επιτρέψτε λεκτικά και συγκεκριμένα το κλάμα, τη λύπη, λέγοντας του «Είναι εντάξει. Όλοι θέλουν μερικές φορές να κλαίνε». Μπορείτε να τον ακουμπήσετε στην πλάτη για να παραμείνετε συνδεδεμένοι μαζί του. Εάν πάλι σας διώχνει μακριά, απομακρυνθείτε λίγο όμως παραμείνετε στον ίδιο χώρο λέγοντάς του πως δεν θα τον αφήσετε μόνο του με αυτά τα έντονα συναισθήματα.

5. Παραμείνετε ήρεμοι. Φωνάζοντας σε ένα θυμωμένο παιδί ενισχύεται αυτό που ήδη νιώθει και κάνετε τα πράγματα χειρότερα. Η δουλειά σας είναι να επαναφέρετε την ηρεμία γιατί μόνο έτσι τα παιδιά μπορούν να μάθουν και να καταλάβουν πώς να γίνουν καλύτερα. Εάν έχετε τη συνήθεια να φωνάζετε στα παιδιά σας τότε και αυτά θα υιοθετήσουν τη συμπεριφορά σας όταν θα είναι έφηβοι εάν όχι και πιο νωρίς.

Τα παιδιά πρέπει να μάθουν από εσάς ότι ο θυμός και τα άλλα συναισθήματα που αναστατώνουν δεν είναι τελικά τόσο τρομακτικά, μιας και ούτε η Μαμά κι ο Μπαμπάς τα φοβούνται. Η παρουσία σας τα κάνει να αισθάνονται ασφαλή, επιτρέποντας την ανάπτυξη του αυτοέλεγχου και της λογικής ψύχραιμης σκέψης. Έτσι μαθαίνουν τα παιδιά πώς να καταπραΰνουν τον εαυτό τους.

6. Δώστε τρόπους στο παιδί σας για να διαχειριστεί το θυμό του εκείνη τη στιγμή. Μπορείτε να προτείνετε στο παιδί σας όταν είναι θυμωμένο να κτυπήσει για λίγο κάποιο μαξιλάρι. Εάν είναι λίγο μεγαλύτερο το παιδί σας, μπορείτε να του προτείνετε να ζωγραφίσει ή να γράψει πάνω στο χαρτί γιατί είναι θυμωμένο και μετά να το σκίσει σε μικρά κομματάκια. Μπορείτε να προτείνετε επίσης να πάρει μια ανάσα μετρώντας μέχρι το 4 και μετά να εκπνεύσει μετρώντας μέχρι το 8. Όταν το παιδί σας είναι ήρεμο, μπορείτε να κάνετε μια λίστα μαζί με εποικοδομητικούς τρόπους εκτόνωσης συναισθημάτων και φωτογραφίες και να τη βάλετε στο ψυγείο. Αυτό μπορείτε και σεις οι γονείς να το χρησιμοποιήσετε ως παράδειγμα όταν θα είστε θυμωμένοι.

7. Βοηθείστε το παιδί σας να αναπτύξει συναισθηματική νοημοσύνη. Τα παιδιά που αισθάνονται άνετα με τα συναισθήματα τους χειρίζονται το θυμό τους πιο εποικοδομητικά. Μάθετε και δείξτε στα παιδιά σας να μη φοβούνται τα συναισθήματά τους, όποια και αν είναι αυτά. Κάντε τα παιδιά σας να αισθάνονται ασφάλεια και ενθαρρύνετέ τα να εκφράζουν οποιαδήποτε άβολα συναισθήματα.

10 σημάδια που δείχνουν πως το παιδί χρειάζεται βοήθεια από ειδικό στη διαχείριση του θυμού
1. Δεν μπορεί να ελέγξει την επιθετικότητά του και κτυπά ανθρώπους μετά την ηλικία των 5.
2. Παθαίνει συχνές κρίσεις θυμού, δείχνοντας πως κουβαλά ένα μεγάλο δοχείο θυμού που έχει ξεχειλίσει.
3. Είναι εύκολα αρνητικό και αντίθετο με ότι του λέτε.
4. Δεν μπορεί να ακολουθήσει την εποικοδομητική λύση ενός προβλήματος και δεν αναγνωρίζει την ευθύνη που έχει το ίδιο στη δημιουργία του προβλήματος. Αισθάνεται συνεχώς πως είναι το θύμα.
5. Χάνει συνεχώς φίλους, απομακρύνει τους μεγάλους ή εμπλέκεται σε διαπροσωπικές συγκρούσεις.
6. Σκέφτεται συνεχώς την εκδίκηση.
7. Απειλεί να κάνει ή κάνει κακό στον εαυτό του.
8. Προκαλεί ζημιά σε ιδιοκτησία.
9. Εκφράζει επανειλημμένα μίσος για τον εαυτό του ή για κάποιον άλλον.
10. Κάνει κακό σε μικρότερα παιδιά ή σε ζώα.

Για τα παιδιά που έχουν δυσκολίες στη διαχείριση θυμού, η θεραπευτική παρέμβαση μπορεί να τα βοηθήσει να επεξεργαστούν τα βαθύτερα συναισθήματα που κρύβονται κάτω από το θυμό και να αναπτύξουν την ικανότητα να διαχειρίζονται όλα τους τα συναισθήματα. Προλαμβάνοντας και αντιμετωπίζοντας το συσσωρευμένο θυμό του παιδιού σας μέσω μιας θεραπευτικής παρέμβασης, το βοηθάτε να γίνει ένας πιο ισορροπημένος ενήλικας.

Το παιδί μου έχει δυνατή προσωπικότητα

Ο Μ. 9 χρόνων, είναι το μεγαλύτερο από τα δύο παιδιά της οικογένειάς του. Είναι έξυπνος, δημιουργικός, ευαίσθητος, αλλά και πολύ πεισματάρης, που θέλει να γίνεται το δικό του. Συχνά, λόγω της πολύ ισχυρής προσωπικότητάς του, προσπαθεί και καταφέρνει να κατευθύνει την οικογένειά του παρόλο που θα έπρεπε να συμβαίνει το αντίθετο. Με τον τρόπο του καταφέρνει να έχει τους γονείς του στην «πρίζα».

Ο Μ., όπως και τα περισσότερα παιδιά με δυνατήπροσωπικότητα, καταφέρνει να δοκιμάζει τα όρια των γονιών του και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Πολλές φορές ένας γονιός ζητά το ίδιο πράγμα, με τον ίδιο τρόπο, από τα δύο παιδιά του και έχει δυο διαφορετικές αντιδράσεις. Νιώθει αναστάτωση, δεν ξέρει πώς να αντιδράσει και αναρωτιέται τι λάθος κάνει;

Η μεγάλη επιμονή να «δοκιμάζουν τα όρια των γονιών τους, είναι ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των παιδιών με δυνατή προσωπικότητα. Και ακριβώς αυτό το χαρακτηριστικό αναστατώνει πάρα πολύ τους γονείς.

Γιατί άραγε ένα παιδί να αντιδρά με αυτό τον τρόπο; Μήπως το παιδί αυτό αντιδρά έντονα στους κανόνες της οικογένειας; Μήπως αυτό γίνεται από μικρή ηλικία; Μήπως προκαλεί αντίδραση με ακραίες συμπεριφορές; Μήπως ο γονιός νιώθει ότι βγαίνει εκτός εαυτού; Μήπως προκαλεί προβληματισμό κατά πόσο κάτι μπορεί να συμβαίνει με το παιδί του;

Ποια είναι αυτά τα παιδιά;

Όταν αναφερόμαστε σε παιδιά «με δυνατή προσωπικότητα», εννοούμε εκείνα τα παιδιά με δυνατή θέληση και πείσμα, που συνήθως μαθαίνουν κάτι διαλέγοντας το δύσκολο τρόπο και δοκιμάζουν «τα όρια των γονιών τους». Θα προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποια χαρακτηριστικά αυτών των παιδιών, με στόχο να σας βοηθήσουμε να μπορέσετε να καταλάβετε καλύτερα το παιδί σας, τις αντιδράσεις και τις συμπεριφορές του.

• Μήπως συμβαίνει κάτι με τα παιδιά με δυνατή προσωπικότητα; 
Πολλές φορές μπορεί να έχετε διερωτηθεί μήπως κάτι συμβαίνει με το παιδί σας, όταν ο δάσκαλος ή κάποιος του περιβάλλοντός σας, επισημαίνει ότι κάποιες συμπεριφορές του είναι ακραίες. Έχετε δίκιο να διερωτάστε. Όμως τα περισσότερα παιδιά με δυνατή προσωπικότητα, έχουν απλά, έντονη, χαρακτηριστικήσυμπεριφορά. Αυτό βέβαια, δεν σημαίνει ότι έχουν πρόβλημα λειτουργίας στον εγκέφαλο ή συναισθηματικές διαταραχές ή κάποια άλλη δυσκολία. Στα περισσότερα παιδιά δεν έχουν διαγνωστεί οποιανδήποτε προβλήματα. Βέβαια, η δυνατή προσωπικότητα, είναι δυνατό να συνυπάρχει μαζί με κάποιο άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα ή συμπεριφορά. Έτσι μερικές φορές παιδιά με δυνατή προσωπικότητα, μπορεί να έχουν μαθησιακές δυσκολίες, υπερκινητικότητα ή άλλες ειδικές ανάγκες.

• Όλα τα παιδιά με δυνατή προσωπικότητα δεν είναι τα ίδια.
Κάθε παιδί είναι ένα ξεχωριστό άτομο, με τα δικά του χαρακτηριστικά. Σκέφτεται και συμπεριφέρεται διαφορετικά. Βέβαια μπορεί όλα αυτά τα παιδιά να έχουν ένα κοινό γνώρισμα, όλα μαθαίνουν «δοκιμάζοντας τα όρια των γονιών τους», αλλά ακόμη και αυτό δεν γίνεται από όλα με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό.

• Τα παιδιά με δυνατή προσωπικότητα , είναι παιδιά που δύσκολα τα καταλαβαίνουμε. 
Το κάθε άτομο ξεχωρίζει με το τρόπο που σκέφτεται, μαθαίνει, συμπεριφέρεται. Όταν τα άτομα αυτά, σκέφτονται, μαθαίνουν και συμπεριφέρονται με παρόμοιους τρόπους όπως εμάς, τότε είναι εύκολο να τους καταλάβουμε και να τους κατανοήσουμε. Όταν όμως σκέφτονται, μαθαίνουν και συμπεριφέρονται με πολύ διαφορετικούς τρόπους, τότε δυσκολευόμαστε να καταλάβουμε και να τα κατανοήσουμε. Αυτό ακριβώς συμβαίνει με τα παιδιά αυτά. Πολλές φορές, η συμπεριφορά τους δεν έχει κανένα νόημα για μας. Κάποιες φορές διερωτόμαστε γιατί κάποιος να συμπεριφέρεται με αυτό το τρόπο. Ο τρόπος που σκέφτονται, μαθαίνουν και συμπεριφέρονται, είναι ξεχωριστός και γι αυτό συχνά έχουμε τη δυσκολία να τα καταλάβουμε. Εάν γνωρίζαμε τον τρόπο που σκέφτονται, τότε και η συμπεριφορά τους θα είχε ένα νόημα για μας. Τότε θα μπορούμε να τα καταλάβουμε και να επικοινωνήσουμε ευκολότερα και καλύτερα μαζί τους.

• Τα παιδιά με δυνατή προσωπικότητα δεν ανταποκρίνονται σε μεθόδους πειθαρχίας και καθοδήγησης, στις οποίες ανταποκρίνονται τα άλλα παιδιά. 
Πολλοί γονείς συγχύζονται όταν οι μέθοδοι πειθαρχίας και καθοδήγησης που χρησιμοποιούν για το ένα παιδί τους, δεν λειτουργεί για το άλλο. Υπάρχουν τα παιδιά τα που είναι συνεργάσιμα και άλλα που αντιδρούν και δυσκολεύονται να συνεργαστούν. Αυτά τα παιδιά χρειάζονται εντελώς διαφορετικό τρόπο καθοδήγησης. Οι δύο γονείς του πρέπει να έχουν ενιαίο τρόπο χειρισμού, ξεκάθαρες οδηγίες , σταθερότητα, συνέπεια και προπαντός όρια.

• Αυτά τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από τις συνέπειες των πράξεών τους.
Τα παιδιά με δυνατή προσωπικότητα συνήθως μαθαίνουν, ακολουθώντας το «δύσκολο δρόμο». Γι αυτό, συνήθως για να μάθουν αυτό που προσπαθούμε να τους μάθουμε, χρειάζονται την εμπειρία από τις συνέπειες των επιλογών και συμπεριφορών τους. Για ένα τέτοιο παιδί, δεν είναι αρκετό να του ζητήσουμε να μην κλωτσά την μπάλα μέσα στο σπίτι. Αυτό το παιδί έχει ανάγκη να το κάνει και να στερηθεί τη μπάλα αρκετές φορές, μέχρι να αποδεχτεί τους κανόνες που εμείς θέλουμε να του μάθουμε.

Πως αισθάνονται οι γονείς

Τα παιδιά με δυνατή προσωπικότητα, με τη συμπεριφορά τους φέρνουν συχνά τους άλλους σε αδιέξοδο, ή ακόμα ότι τους βγάζουν «εκτός εαυτού».

Πως νιώθετε όταν το παιδί σας αμφισβητεί το ρόλο και την εξουσία σας; Θυμωμένοι; Απογοητευμένοι; Ντροπιασμένοι; Ένοχοι; Κουρασμένοι; Ανίκανοι; Ενοχλημένοι; Ή μήπως όλα αυτά μαζί. Αυτά τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά, όταν υπάρχουν ακραίες συμπεριφορές. Επίσης, η συμπεριφορά αυτών των παιδιών μπορεί να είναι αιτία για συγκρούσεις μέσα στην οικογένεια (μεταξύ γονιών και αδελφιών).

Όταν διαπιστώσετε ότι το παιδί σας ανήκει στην ομάδα παιδιών με δυνατή προσωπικότητα, ακολουθεί η επόμενη ερώτηση «Και τώρα τι κάνουμε;» Τότε, δυνατό να βρεθείτε μπροστά σε διλήμματα:

• Να προσπαθήσετε να το ελέγξετε μέσα από τη σύγκρουση μαζί του ή
• Να τα παρατήσετε και να το αφήσετε να σας ελέγχει ή
• Να δοκιμάσετε λίγο από το καθένα από τα πιο πάνω ή
• Να δεχτείτε ότι το παιδί σας είναι ένα παιδί με δυνατή προσωπικότητα. Στην τελευταία περίπτωση, θα απαιτηθεί να μάθετε νέους τρόπους καθοδήγησης που θα βοηθήσουν, τόσο εσάς να είστε πιο ήρεμοι, όσο και το παιδί σας να εξελιχτεί σε ένα δυναμικό, συνεργάσιμο και υπεύθυνο άτομο.

Eθισμός στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές

Πώς να βοηθήσω το παιδί μου?

Αδιαμφισβήτητα, οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές μπορούν να αποτελέσουν ένα εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια τόσο των ενηλίκων, όσο και των παιδιών,

προσφέροντας πρόσβαση όχι μόνο στην ψυχαγωγία, αλλά και στη γνώση. Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα, παρατηρείται το φαινόμενο παιδιών που αρχίζουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα, καθώς περνούν πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή.

Τι μπορείτε να κάνετε:

1. Συζητήστε με το παιδί σας σχετικά με την κατάχρηση που κάνει στον υπολογιστή. Προσπαθήστε να διαπιστώσετε εάν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος λόγος που το παιδί σας περνάει τόσο χρόνο μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. Μήπως λειτουργεί γι’ αυτό ως μια απόδραση από την πραγματικότητα; Μήπως αποτελεί τη μόνη συντροφιά του; Μήπως νιώθει ότι επιτέλους ότι ανήκει σε μια ομάδα; (π.χ. ως μέλος on line παιχνιδιών)
2. Τοποθετήστε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή σε έναν κοινόχρηστο χώρο. Παίρνοντάς τον από το υπνοδωμάτιο του παιδιού, αποτρέπετε την υπερβολική χρήση του, ενώ ταυτόχρονα θα είναι πιο εύκολο για εσάς να ελέγχετε το είδος της χρήσης του από το παιδί σας
3. Ορίστε κωδικό ασφαλείας χρήστη. Έτσι, το παιδί θα χρειάζεται να ζητήσει την άδειά σας προτού χρησιμοποιήσει τον υπολογιστή
4. Προσπαθήστε να εξακριβώσετε τον βαθμό εξάρτησης του παιδιού σας από τον υπολογιστή, καθώς και από το τι ακριβώς είναι εξαρτημένο. Παραδείγματος χάριν, μένει προσηλωμένο με τις ώρες στον υπολογιστή παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια; Μπαίνει συνεχώς στο chat; Επισκέπτεται ιστοσελίδες ακατάλληλου περιεχομένου; Απλά σερφάρει στο διαδίκτυο;
5. Συμφωνήστε με το παιδί σας την επιτρεπόμενη ημερήσια χρήση του υπολογιστή και μείνετε σταθεροί στα χρονικά όρια που θα θέσετε.

-Διερευνήστε εάν το παιδί σας τηρεί την συμφωνία σας από μόνο του (για να είμαστε ρεαλιστές, αυτό σπάνια θα συμβεί).

-Εάν δεν μπορεί να ελέγξει τις ώρες που απασχολείται στον υπολογιστή, χρησιμοποιείστε ένα χρονόμετρο ή ξυπνητήρι.

-Προκειμένου να αποτελέσετε ένα θετικό πρότυπο για το παιδί σας, κάντε κάτι αντίστοιχο και με τον εαυτό σας. Εάν το παιδί σας δει πως οι κανόνες είναι για όλη την οικογένεια (με κάποιες διαφοροποιήσεις ανάλογα με την ηλικία του κάθε μέλους), τότε είναι πιο πιθανό να συμμορφωθεί και το ίδιο.

6. Ελέγξτε τη χρήση του διαδικτύου. Παρακολουθήστε το «Ιστορικό» των ιστοσελίδων που έχει επισκεφτεί το παιδί σας ή εάν νιώθετε πως η κατάσταση έχει αρχίσει να ξεφεύγει εκτός ελέγχου σκεφτείτε την εγκατάσταση ενός keylogger (Τα keyloggers είναι επιβλαβή προγράμματα που εκτελούνται σχεδόν αόρατα, καταγράφουν όλες τις πληροφορίες που πληκτρολογείτε και στη συνέχεια, στέλνουν πληροφορίες σ’ αυτόν που σας έχει μολύνει με το keylogger). Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή τίθενται θέματα δεοντολογίας, καθώς πρόκειται για παραβίαση προσωπικών δεδομένων.
7. Εγκαταστήστε ένα πρόγραμμα «Γονικού Ελέγχου». Ωστόσο, αποφύγετε να του απαγορεύσετε εξ’ ολοκλήρου τη χρήση του υπολογιστή, καθώς κάτι τέτοιο θα προκαλούσε την έντονη άρνησή του, με αποτέλεσμα να μην συνεργαστεί μαζί σας
8. Αντικαταστήστε μέρος του χρόνου απασχόλησης του παιδιού σας από τον υπολογιστή, με κάποια δραστηριότητα που θα μοιραστείτε από κοινού. Επιλέξτε εξωτερικές δραστηριότητες (μπάσκετ, ποδόσφαιρο, ποδήλατο), επιτραπέζια παιχνίδια, θέατρο – σινεμά. Επίσης, είναι σημαντικό να το φέρνετε σε εβδομαδιαία επαφή με τους φίλους του για παιχνίδι. Ο περιορισμένος ελεύθερος χρόνος του παιδιού, θα αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στην υπερβολική χρήση του υπολογιστή
9. Θέστε συνέπειες. Στην περίπτωση που το παιδί σας δεν καταβάλλει προσπάθεια να μειώσει τον χρόνο επαφής του με τον υπολογιστή, αναθέστε του δουλειές μέσα στο σπίτι ή αφαιρέστε του άλλα προνόμια που του παρέχετε μέχρι τώρα
10. Ευαισθητοποιείστε το παιδί σας στις αρνητικές συνέπειες της κατάχρησης του ηλεκτρονικού υπολογιστή για την υγεία του. Χρησιμοποιείστε εικόνες και ενημερωτικό υλικό από έγκυρες πηγές ή παροτρύνετέ το να συζητήσει με πρόσωπα που εμπιστεύεται

Η αλήθεια είναι πως οι υπολογιστές και πιο συγκεκριμένα το διαδίκτυο γίνονται η πλατεία της πόλης για το παγκόσμιο χωριό του αύριο. Μπορεί, όμως, να είμαστε πλούσιοι σε πληροφορία, αλλά φτωχοί σε χρόνο. Πρέπει να μάθουμε, λοιπόν, πώς να επιλέγουμε μόνο τα καλύτερα και τα πιο χρήσιμα για να τον αφιερώνουμε αποκλειστικά εκεί και βέβαια, το ίδιο να διδάξουμε και στα παιδιά μας!

Πηγή: iatronet.gr

Τι προκαλεί ο εθισμός του υπολογιστή στον έφηβο

Πολλοί από εσάς έχετε παιδιά που πλησιάζουν στην προεφηβεία (αυτό πλέον συμβαίνει από τα 8-9 και έπειτα) ή έχουν ήδη μπει στην εφηβεία. Σε αυτή την περίπτωση, γνωρίζετε ότι οι έφηβοι περνούν πολύ χρόνο στις κονσόλες των ηλεκτρονικών τους παιχνιδιών – δυστυχώς όχι χωρίς παρενέργειες. Σύμφωνα λοιπόν με τους ειδικούς, εμφανίζουν διαφορές στη δομή του εγκεφάλου τους, αλλά και στη διέγερση περιοχών του οργάνου, που σχετίζονται με την ανταμοιβή, κάνοντας τους επιστήμονες να υποθέσουν ότι αποκομίζουν περισσότερη ικανοποίηση από ό,τι όσοι παίζουν λιγότερο.

Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε σε επιστημονική επιθεώρηση, ανέλυσε εγκεφαλογραφήματα περισσότερων από 150 εφήβων, ηλικίας 14 ετών, που έπαιζαν πολλές ώρες ηλεκτρονικά παιχνίδια. Η έρευνα έδειξε ότι οι εγκέφαλοι των συστηματικών παικτών διέθεταν περισσότερη φαιά ουσία σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου. «Το πόρισμα της μελέτης αποδεικνύει ότι η κοιλία του εγκεφάλου παίζει κρίσιμο ρόλο σε όσους παίζουν πολλά ηλεκτρονικά, ενώ μπορεί να μας βοηθήσει στην κατανόηση των μηχανισμών του εθισμού», λέει η δρ. Σιμόν Κουν, του Πανεπιστημίου της Γάνδης.

Η μεγάλη αγάπη που επιδεικνύουν τα τελευταία χρόνια οι έφηβοι για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, έχει ανεβάσει τη μέση εβδομαδιαία χρήση τους στις 12 ώρες. Την ίδια ώρα, συνεχίζεται η συζήτηση μεταξύ ιατρών και ερευνητών γύρω από το εάν η υπερβολική χρήση ηλεκτρονικών παιχνιδιών πρέπει να εμπίπτει στην κατηγορία των εθιστικών συμπεριφορών ή πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν μορφή ψυχικής διαταραχής.

Παρότι η επιστημονική ομάδα διαπίστωσε ότι οι μανιώδεις παίκτες εμφανίζουν δομικές διαφορές στους εγκεφάλους τους, σε σχέση με όσους παίζουν λιγότερο συχνά, δεν στάθηκε δυνατό να εξηγήσουν τα αίτια των διαφορών αυτών, αν δηλαδή η μεταβολή προήλθε από τον ενθουσιασμό του επικείμενου παιχνιδιού ή εάν είναι αποτέλεσμα εθισμού.

Η δρ. Χενριέτα Μπάουντεν-Τζόουνς της Σχολής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Ιμπίριαλ του Λονδίνου, αναφέρει ότι το πόρισμα της μελέτης προξενεί το ενδιαφέρον του ιατρικού κόσμου, καθώς «γεφυρώνει το χάσμα» μεταξύ μανιώδους χρήσης ηλεκτρονικών παιχνιδιών και εθισμού, προσφέροντας στους ειδικούς ιδέες για την αντιμετώπιση άλλου είδους εθιστικών συμπεριφορών.

Ο Λουκ Κλαρκ, της Σχολής Πειραματικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ εκτιμά ότι η μελέτη αποτελεί «σημαντική επιστημονική πρόκληση, καθώς η συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου είναι μία από τις κυριότερες διόδους ντοπαμίνης». Ο δρ. Κλαρκ συνεχίζει: «Το καυτό ερώτημα έχει να κάνει με το εάν οι δομικές διαφορές οφείλονται στη συχνή χρήση των ηλεκτρονικών παιχνιδιών ή εάν ήδη υπάρχουσες διαφορές στον εγκέφαλο των φανατικών παικτών τους προδιαθέτουν προς την κατεύθυνση αυτή».

Πηγή kathimerini.gr

Παιδιά «κολλημένα» με τη μαμά!

Θέλει συνέχεια να είναι αγκαλιά

Κατ' αρχάς δεν είναι ποτέ αργά να μάθουμε στο παιδί να αποκτήσει την ανεξαρτησία του. Όλες οι έρευνες δείχνουν ότι η αγκαλιά και η φυσική επαφή δεν έβλαψε κανένα παιδί. Αντίθετα, είναι συνταγή για χαρούμενα παιδιά και τους δημιουργεί το αίσθημα της αγάπης και της ασφάλειας που χρειάζονται για να μεγαλώσουν σωστά.

Στην αρχή το μωρό είναι απόλυτα εξαρτημένο από τους γονείς για την επιβίωσή του, όμως μεγαλώνοντας το αφήνουμε να κάνει όλο και περισσότερα πράγματα. Έτσι, ο γονιός πρέπει να παροτρύνει το παιδί να ξεφύγει από τη συνεχή αγκαλιά και εξάρτηση από τους άλλους, να παίξει και να εξερευνήσει το περιβάλλον του, διαβεβαιώνοντάς το όμως ότι θα είναι εκεί να το βοηθήσει αν χρειαστεί. Σίγουρα είναι στιγμές ή δύσκολες καταστάσεις όπως όταν βρίσκεται ένα παιδί σε ξένο περιβάλλον, όπου νιώθει ανασφάλεια και θέλει να είναι κολλημένο στην αγκαλιά της μαμάς ή του μπαμπά, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό. Αν όμως δεν φαίνεται το παιδί έτοιμο να αφήσει την αγκαλιά και παραμένει προσκολλημένο σε εσάς σε καθημερινή βάση, πρέπει να το βοηθήσετε με τη συμπεριφορά σας.

• Αν θέλει συνέχεια αγκαλιά, μην το κοροϊδεύετε ή το αποκαλείτε μωρό, γιατί αυτό δεν θα το βοηθήσει, αλλά θα μειώσει την αυτοπεποίθησή του.
• Δείξτε τον ενθουσιασμό σας και επιβραβεύστε το παιδί όταν δεν είναι «κολλημένο» επάνω σας, αλλά ασχολείται με τα παιχνίδια του ή παίζει με άλλα παιδιά. Πείτε του πόσο ωραία τα καταφέρνει και στηρίξτε το ψυχολογικά.
• Ελέγξτε τη συμπεριφορά σας μήπως δείχνετε αρκετά αγχώδης για κάθε του κίνηση. Αυτό κάνει το παιδί να αισθάνεται ανασφάλεια και γι' αυτό αποζητάει τη σιγουριά της αγκαλιάς.
• Κάθε φορά που ζητάει αγκαλιά, προσπαθήστε να το απασχολήσετε με ένα παιχνίδι ή ένα βιβλίο για να του αποσπάσετε την προσοχή με κάτι ευχάριστο και ενδιαφέρον.
• Αν παρ' όλα αυτά το παιδί δεν αλλάζει, φαίνεται ανήσυχο και υπερβολικά εξαρτημένο από την αγκαλιά σας, προσπαθήστε να καταλάβετε τι μπορεί να είναι αυτό που το ανησυχεί και του δημιουργεί ανασφάλεια. Φυσικά αν αυτό συνεχιστεί παρ' όλες τις προσπάθειές σας, συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό.

H Βίκυ Λαγκαδιανού είναι M.Sc.,P.M.Sc., Παιδοψυχολόγος στην Ευρωκλινική Παίδων

Λίγα λεπτά στον ήλιο την ημέρα χαρίζουν χρόνια στη ζωή

Η ελλιπής έκθεση στον ήλιομπορεί να αποτελεί πλήγμα για την μακροζωία, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο θανάτου από κάθε αιτία, πλην των καρδιολογικών προβλημάτων, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Αιτία γι’ αυτό είναι η ανεπαρκής παραγωγή της βιταμίνης D, την οποία δημιουργεί το δέρμα όταν εκτίθεται στον ήλιο.

Επομένως για να έχουμε καλή υγεία, πρέπει να βγαίνουμε στον ήλιο λίγα λεπτά κάθε μέρα, λένε οι ερευνητές. Όσοι δεν θέλουν, θα πρέπει να τρώνε καθημερινά τρόφιμα πλούσια (ή εμπλουτισμένα) στη βιταμίνη ή να παίρνουν ένα διατροφικό συμπλήρωμα, ιδίως τον χειμώνα, προσθέτουν.

Η σχετική μελέτη άρχισε το 1976, με τη συμμετοχή 95.766 εθελοντών από τη Δανία, οι οποίοι σε τακτά χρονικά διαστήματα έδιναν αίμα και συμπλήρωναν ερωτηματολόγια για τη διατροφή και τον τρόπο ζωής τους.

Έως το 2013, 10.349 από τους εθελοντές είχαν χάσει τη ζωή τους.

Αναλύοντας οι ερευνητές τα ευρήματα των εξετάσεων και τα άλλα στοιχεία της μελέτης, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως όσοι από τους εθελοντές είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα τους, διέτρεχαν κατά 30% υψηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν από οποιαδήποτε αιτία, πλην των καρδιαγγειακών παθήσεων.

Είχαν επίσης κατά 40% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν από καρκίνο.

Κατά μέσον όρο, οι περισσότεροι άνθρωποι λαμβάνουν το ένα πέμπτο της βιταμίνης D που χρειάζονται μέσω της διατροφής (καλές πηγές της είναι τα «παχιά» ψάρια όπως ο σολομός, η σαρδέλα, το σκουμπρί και η ρέγγα, καθώς και τα εμπλουτισμένα τρόφιμα του εμπορίου).

Τα υπόλοιπα τέσσερα πέμπτα προέρχονται από τον ήλιο.

«Η μελέτη μας έδειξε ότι η έλλειψη βιταμίνης D συσχετίζεται με αύξηση της θνησιμότητας, αλλά παραμένει ασαφής ο καλύτερος τρόπος για να αυξηθούν τα επίπεδά της στον γενικό πληθυσμό για διαφύλαξη της υγείας», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μπόργκε Νόρντεστγκααρντ, καθηγητής Γενετικής Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης.

«Πρέπει επίσης να αποσαφηνίσουμε πόσο ακριβώς πρέπει να αυξηθούν τα επίπεδα αυτά, καθώς και το πότε και με ποιον τρόπο είναι αυτό αποδοτικότερο.

»Πρέπει άραγε να παίρνουμε τη βιταμίνη D από τον ήλιο, από τα τρόφιμα ή μέσωδιατροφικών συμπληρωμάτων; Και πότε; Είναι καλύτερα να γίνεται η λήψη κατά την ενδομήτριο ζωή, στην παιδική ηλικία ή μετά την ενηλικίωση;

»Για να απαντηθούν όλ’ αυτά, πρέπει να κάνουμε και άλλες μελέτες».

Δεν είναι η πρώτη φορά που η ανεπάρκεια της βιταμίνης D συσχετίζεται με τη θνησιμότητα. Όμως οι προηγούμενες μελέτες δεν μπορούσαν να αποδείξουν σχέση αιτίας-αποτελέσματος, διότι ήταν «μελέτες παρατήρησης», όπως λέγονται.

Η νέα μελέτη, όμως, παρέχει αποδείξεις ότι υπάρχει σχέση αιτίας-αποτελέσματος, διότι το συγκεκριμένο δείγμα εθελοντών παρακολουθείται επειδήόλοι φέρουν γενετικές μεταλλαγέςοι οποίες εκ φύσεως τους κάνουν να παράγουν ελλιπείς ποσότητες βιταμίνης D όταν εκτίθενται στον ήλιο.

Για τους σκοπούς της μελέτης, ως ελλιπή χαρακτηρίστηκαν τα επίπεδα που ήταν τουλάχιστον κατά 8 ng/ml χαμηλότερα από το κατώτερο φυσιολογικό όριο. Στη Δανία ως «κατώτερο φυσιολογικό όριο» θεωρούνται τα 20 ng/ml.

Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην «Βρετανική Ιατρική Επιθεώρηση» (BMJ).

ΟΝΥΧΟΦΑΓΙΑ, μία συνήθεια που κρύβει πολλούς κινδύνους..

Γιατί δεν πρέπει να τρώμε τα νύχια μας

Άλλοι τα τρώνε από αμηχανία, άλλοι από νευρικότητα και άλλοι για να καταπραΰνουν το στρες. Όποια κι αν είναι η αιτία, η συνήθεια να τρώει κάποιος τα νύχια του δεν είναι μόνο αντιαισθητική, αλλά και εξαιρετικά ανθυγιεινή.
Η ονυχοφαγία, όπως αποκαλείται επιστημονικά, είναι πολύ συνηθισμένη στους νέους ανθρώπους. Υπολογίζεται ότι ένα στα δύο παιδιά και έφηβοι ηλικίας 10 έως 18 ετών την έχουν εκδηλώσει για κάποια χρόνια της ζωής τους, καθώς είναι μία συνήθεια που συμβάλλει στην καταπολέμηση του στρες (τα παιδιά λ.χ. συχνά αρχίζουν να τρώνε τα νύχια τους όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα στο σχολείο ή με τους φίλους τους).
Στις ηλικίες 18 έως 22 ετών, υπολογίζεται ότι σχεδόν ένας στους τέσσερις νεαρούς ενήλικες εξακολουθούν να τρώνε τα νύχια τους, με τους περισσότερους να σταματούν πλέον όταν φτάνουν στα 30 τους χρόνια.
Η ονυχοφαγία, όμως, δεν είναι αθώα, αλλά μία συνήθεια που κρύβει πολλούς κινδύνους - και οι συνέπειές της δεν περιορίζονται στα προφανή, εξήγησε προ ημερών στο περιοδικό «Time Magazine» ο ειδικός στην υγεία και την χειρουργική των νυχιών δρ Ρίτσαρντ Κ. Σερ, δερματολόγος στο Ιατρικό Κολέγιο Weill Cornell του Πανεπιστημίου Cornell στη Νέα Υόρκη.
Μετάδοση μικροβίωνΤο ότι, λ.χ., τα νύχια είναι φορείς κάθε είδους μικροβίων, ασφαλώς δεν προκαλεί έκπληξη. Όμως το πιο σοβαρό είναι ότι φέρουν μία οικογένεια βακτηρίων που λέγονται εντεροβακτήρια και συμπεριλαμβάνουν την σαλμονέλα και το e.coli.
Τα εντεροβακτήρια βρίσκουν κάτω από το νύχι το ιδανικό περιβάλλον για να αναπτυχθούν και να πολλαπλασιασθούν - και δεν χρειάζεται να είναι κάποιος γιατρός για να αντιληφθεί ότι αν βάλει στο στόμα του βακτήρια του εντέρου, είναι πολύ πιθανό να αρρωστήσει. Όντως, όταν τα βακτήρια αυτά φτάσουν στο στόμα και στο στομάχι, προκαλούν γαστρεντερικές λοιμώξεις που συχνά οδηγούν στην διάρροια και σε τρομερούς πόνους στην κοιλιά.
Στα νύχια μπορεί επίσης να βρουν «καταφύγιο» οι ιοί που προκαλούν λοιμώξεις του αναπνευστικού, όπως η γρίπη και το κρυολόγημα, προσθέτει από την πλευρά του ο δρ Λώρενς Ε. Γκίμπσον, καθηγητής Δερματολογίας στην Ιατρική Σχολή Mayo, στο Ρότσεστερ της Μινεσότα.
Οι ιοί αυτοί μεταδίδονται όταν έρθουν σε επαφή με τον βλεννογόνο (σ.σ. το εσωτερικό τοίχωμα) των ματιών, της μύτης και του στόματος - και αυτός είναι ο λόγος που οι ειδικοί διαρκώς μας λένε να βήχουμε στο μανίκι μας και να μην βάζουμε τα χέρια στο στόμα την εποχή της γρίπης.
Παρωνυχία και μυρμηγκιέςΟ κίνδυνος μετάδοσης μικροβίων, όμως, είναι μία μόνο από τις δυνητικές συνέπειες που απειλούν τους ονυχοφάγους. Ένα άλλο πρόβλημα, λέει ο δρ Σερ,είναι μία λοίμωξη που λέγεται παρωνυχία και χαρακτηρίζεται από εισβολή βακτηρίων βαθιά στο δέρμα, μέσα από μικροσκοπικές αμυχές στα «πετσάκια» γύρω από τα νύχια.
Η παρωνυχία, που συχνά προκαλείται από το επικίνδυνο βακτήριο χρυσίζων σταφυλόκοκκος, είναι μία από τις συχνότερες παθήσεις των νυχιών. Προκαλεί πύον, κοκκίνισμα και «πρήξιμο» στο δέρμα των νυχιών και συχνά απαιτεί χειρουργική αντιμετώπιση και θεραπεία με αντιβιοτικά ή αντιμυκητιακά φάρμακα.
Και μετά, είναι οι μυρμηγκιές (ή μυρμηκιές, επιστημονικά αποκαλούνται ακροχορδόνες). Οι μυρμηγκιές προκαλούνται από ορισμένα στελέχη του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων (του γνωστού μας HPV), όταν αυτά εισβάλλουν στο δέρμα από κάποια μεγάλη σχισμή ή από τμήματά του με υπερβολική υγρασία - συνθήκες εξαιρετικά συνηθισμένες σε όσους τρώνε τα νύχια τους. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο HPV μπορεί κάλλιστα να «μεταπηδήσει» από τα δάκτυλα στο στόμα.
Πρόβλημα στα δόντιαΕπειδή, όμως, η ονυχοφαγία είναι εξαιρετικά συνηθισμένη σε παιδιά και εφήβους, μπορεί να δημιουργήσει πρόβλημα ακόμα και στα δόντια. «Αναλόγως με την ηλικίαέναρξης και τη διάρκεια της ονυχοφαγίας, το συνεχές δάγκωμα μπορεί να οδηγήσει σε κακή σύγκλιση των δοντιών, αλλαγή του σχήματος των μπροστινών δοντιών ή και στην παρεκτόπισή τους», λέει ο δρ Σερ.
«Τα δόντια δεν είναι προορισμένα να μασούν όλη την ώρα και έτσι όταν κάποιος τρώει τα νύχια του, τα φθείρει ταχύτερα απ’ ό,τι όσοι δεν τα τρώνε», προσθέτει ο αισθητικός οδοντίατρος δρ Τόμας Π. Κόνελυ, επίκουρος καθηγητής στο Κολέγιο Οδοντικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κολούμπια, στη Νέα Υόρκη. «Επιπλέον, το δάγκωμα των νυχιών ασκεί μεγάλες πιέσεις στα μπροστινά δόντια και μπορεί να τα εξασθενήσει και υπάρχει κίνδυνος να σπάσουν».
Αν μάλιστα φοράει ένα παιδί ή έφηβος σιδεράκια και τρώει τα νύχια του, «η πρόσθετη πίεση από την ονυχοφαγία μπορεί να οδηγήσει σε εξασθένηση της ρίζας των δοντιών», προειδοποιεί ο δρ Κόνελυ.
Υπάρχει, τέλος, κίνδυνος - αν και μικρός - να είναι τόσο έντονη η ονυχοφαγία, ώστε να φτάνει μέχρι τη ρίζα του νυχιού, όπου πια υπάρχει κίνδυνος να επηρεαστεί η ανάπτυξη και να παραμορφωθούν τα νύχια.
Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Weekend

Το καμπούριασμα «σκοτώνει» αυτοεκτίμηση και ψυχική διάθεση

Το καμπούριασμα δεν προκαλεί μόνο πόνους στον αυχένα και την μέση, αλλά μπορεί να «χαλάσει» την ψυχική διάθεση και να οδηγήσει στον θυμό και στην μειωμένη αυτοεκτίμηση, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Όσοι καμπουριάζουν χρησιμοποιούν επίσης περισσότερες αρνητικές λέξεις και ασχολούνται περισσότερο με τον εαυτό τους.

Καλή στάση σώματος σημαίνει να έχει κάποιος το σώμα του σωστά ευθυγραμμισμένο, διατηρώντας τις φυσικές καμπύλες της σπονδυλικής στήλης όταν κάθεται, στέκεται όρθιος ή είναι ξαπλωμένος.

Η καλή στάση έχει ζωτική σημασία για την πρόληψη των πόνων στον αυχένα και στην μέση, αλλά τον τελευταίο καιρό νέες μελέτες δείχνουν ότι επηρεάζει ακόμα και παραμέτρους που δύσκολα θα σκεφτόταν κάποιος.

Στη νέα μελέτη συμμετείχαν 74 εθελοντές από τη Νέα Ζηλανδία,οι μισοί εκ των οποίων κάθισαν με καμπουριασμένη πλάτη και οι υπόλοιποι με ίσια. Η πλάτη τους είχε δεθεί με ταινίες φυσιοθεραπείας για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα άλλαζαν στάση έως το τέλος του πειράματος.

Οι εθελοντές συμπλήρωσαν μία σειρά από τεστ αναγνώσεως και στη συνέχεια ένα τεστ κοινωνικού στρες που λέγεται Trier Social Stress Test (TSST), συμπεριλαμβάνει μία διάλεξη και είναι ειδικά σχεδιασμένο για να αυξάνει το στρες.

Καθ’ όλη τη διάρκεια των τεστ, οι εθελοντές ήταν συνδεδεμένοι με συσκευές μέτρησης του καρδιακού παλμού και της αρτηριακής πίεσής τους, ενώ οι απαντήσεις τους στα διάφορα τεστ χρησιμοποιήθηκαν για να αξιολογηθεί η ψυχική διάθεση, η αυτοεκτίμηση και η αντίληψη της απειλής που συνιστούσε η διάλεξη στο TSST.

Οι εθελοντές που κάθονταν με ίσια πλάτη έδειξαν πως είχαν μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση και ψυχική διάθεση, και ένιωθαν μικρότερο φόβο όταν υποβάλλονταν στο τεστ TSST.

Η ανάλυση της διάλεξης των εθελοντών έδειξε πως όσοι κάθονταν καμπουριασμένοι, μιλούσαν λιγότερο (ένδειξη χαμηλής αυτοεκτίμησης),χρησιμοποιούσαν περισσότερες αρνητικές λέξεις (ένδειξη κακής ψυχικής διάθεσης) και περισσότερες λέξεις στο πρώτο ενικό πρόσωπο (ένδειξη πως είχαν εστιαστεί στον εαυτό τους).

Επιπλέον, χρησιμοποιούσαν περισσότερες λέξεις που σχετίζονται με την θλίψη και λιγότερες λέξεις που περιγράφουν θετικά συναισθήματα, σε σύγκριση με όσους κάθονταν με ίσια πλάτη.

Όπως γράφουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Health Psychology», τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι η στάση του σώματος μπορεί να επηρεάσει τις αντιδράσεις μας όταν βρισκόμαστε ενώπιον στρεσογόνων γεγονότων.

Γιατί πρέπει να περπατάμε με το κεφάλι ψηλά

Ερευνα δείχνει πως ο τρόπος του βαδισματος μπορεί να αλλάξει την ψυχική μας διάθεση

 

Η ψυχική διάθεση επηρεάζει τον τρόπο που περπατάμε – με σκυμμένο το κεφάλι και βαριά βήματα όταν είμαστε λυπημένοι, αεράτοι και με ανάλαφρο βηματισμό όταν είμαστε χαρούμενοι.

Τώρα, νέα καναδική μελέτη αποκαλύπτει ότι ισχύει και το αντίστροφο: ο τρόπος του βαδίσματος μπορεί να αλλάξει την ψυχική διάθεση.

Επιστήμονες από το Καναδικό Ιδρυμα Προηγμένης Ερευνας (CIFAR), με επικεφαλής τον δρα Νικόλαους Τρόγιε, ζήτησαν από ομάδα εθελοντών να διαβάσουν προσεκτικά μια λίστα με αρνητικές και θετικές λέξεις (λ.χ. «όμορφος», «φοβισμένος», «αγχωμένος») και στη συνέχεια να περπατήσουν σε έναν κυλιόμενο διάδρομο. Το βάδισμά τους έπρεπε να είναι με καταθλιπτικό στυλ (με τους ώμους γερμένους προς τα εμπρός και περιορισμένη κίνηση των χεριών) ή με χαρούμενο (μεγάλος διασκελισμός, με ελεύθερη κίνηση των χεριών και το κεφάλι ψηλά).

Οταν κατέβηκαν από τον διάδρομο οι εθελοντές κλήθηκαν να θυμηθούν όσο περισσότερες λέξεις μπορούσαν από τον κατάλογο που είχαν διαβάσει κατά την έναρξη του πειράματος.

Οσοι είχαν περπατήσει καταθλιπτικά, επίμονα θυμόντουσαν περισσότερες αρνητικές λέξεις, ενώ όσοι είχαν περπατήσει χαρούμενα, θυμόντουσαν τις θετικές, σύμφωνα με τη μελέτη που θα δημοσιευθεί σε επερχόμενο τεύχος της «Επιθεώρησης Συμπεριφορικής Θεραπείας & Πειραματικής Ψυχιατρικής» (JBTEP).

Αυτό σημαίνει, σύμφωνα με τους ερευνητές, ότι στην πραγματικότητα το καταθλιπτικό στυλ βαδίσματος τους είχε δημιουργήσει καταθλιπτική διάθεση δίχως καν να το αντιληφθούν.

«Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η ψυχική διάθεση ενός ανθρώπου επηρεάζει το περπάτημά του, αλλά έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι ισχύει και το αντίθετο. Η μελέτη μας δείχνει κάτι νέο για τον τρόπο με τον οποίο η ψυχική διάθεση επηρεάζει τη μνήμη» δήλωσε ο δρ Τρόγιε.

Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

κυλιόμενος διάδρομος μεταφοράς ποδηλάτου

Δείτε τι έφτιαξαν στη Νορβηγία!

Το ποδήλατο είναι ένας φτηνός και φυσικά υγιής τρόπος για να κυκλοφορεί κανείς. Το πως βέβαια μπορείς να ανέβεις ένα λόφο με ποδήλατο, αποτελεί την αχίλλειο πτέρνα του εν λόγω μεταφορικού μέσου. Ευτυχώς όμως για τους ποδηλάτες, η πόλη Trondheim της Νορβηγίας, έδωσε λύση στο πρόβλημα. Πως; Φτιάχνοντας κυλιόμενο διάδρομο μεταφοράς ποδηλάτου!
Η ιδέα γεννήθηκε μέσα στη δεκαετία του ’90. Εμπνευστής της, ένας ποδηλάτης που δεν άντεχε άλλο, να φτάνει στη δουλειά του ιδρωμένος κι εξαντλημένος, μετά από μια ανηφορική διαδρομή. Σύντομα υλοποιήθηκε και μέχρι σήμερα, η 150 μέτρων έκτασή της, έχει μεταφέρει πάνω από 200.000 ποδήλατα. Φυσικά, το εν λόγω έργο τραβά σα μαγνήτης τους τουρίστες.
Οι ποδηλάτες που επιθυμούν να το χρησιμοποιήσουν, δεν έχουν παρά να εφαρμόσουν το ένα τους πόδι στο ειδικό αυλάκι του κυλιόμενου διαδρόμου. Η ταχύτητα που τους προσφέρει στην ανάβαση είναι 5 μίλια την ώρα και μπορούν να τον χρησιμοποιήσουν μέχρι πέντε οδηλάτες ταυτόχρονα. Βέβαια η χρήση του δεν περιορίζεται αποκλειστικά στα ποδήλατα αλλά και σε άλλα μικρά δίτροχα, πατίνια ή ακόμη και καρότσια μωρών!

ΠΗΓΗ : ΠΕΡΙΕΡΓΑ-STRANGE: Διακρίνετε κάτι παράξενο σ’ αυτή την ανηφόρα; Δείτε τι έφτιαξαν στη Νορβηγία! http://periergaa.blogspot.com/2014/12/blog-post_265.html#ixzz3LuDchMYI 

Φανείτε νεότερη ακολουθώντας τη σωστή διατροφή

Κρύψτε χρόνια με 10 αντιγηραντικές τροφές

Φανείτε νεότερη ακολουθώντας τη σωστή διατροφή
Οι τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι υπάρχουν τροφές που μπορούν να χτίσουν μυς, να ωφελήσουν τον εγκέφαλο, να εμποδίσουν την εμφάνιση ρυτίδων, να δυναμώσουν τα οστά, να ευεργετήσουν την καρδιά και να τονώσουν το ανοσοποιητικό μας. Και το καλύτερο είναι ότι μπορεί να υπάρχουν ήδη στην κουζίνα μας.
Όχι, δεν υπάρχουν τροφές με μαγικές ιδιότητες, όπως το σπανάκι του Ποπάι και τα φιστίκια του Σούπερ-Γκουφι. Υπάρχουν, όμως, τροφές με πολλαπλά ωφέλιμα συστατικά, με αντιοξειδωτικές ουσίες και με ιδιότητες που μπορούν να ανεβάσουν τους καταναλωτές τους ένα σκαλί παραπάνω σε θέματα υγείας και αντιγήρανσης.
Για να μπορείτε κι εσείς να κρύβετε άφοβα την ηλικία σας και να μην σας προδίδει τίποτα, αλλά και να αισθάνεστε κάποια χρόνια νεότεροι λόγω της καλής σας υγείας και εμφάνισης, δοκιμάστε τις παρακάτω τροφές σε καθημερινή βάση. Οι ειδικοί υπόσχονται ότι θα σας χαρίσουν νιάτα… έσω κι έξω.

Ακτινίδιο: το φρούτο της νεότητας
Μαζί με τις μπανάνες, τα ακτινίδια έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο, ενώ είναι πλούσια και σε βιταμίνη C και λουτεΐνη, ένα καροτενοειδές που μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Βάλτε τα στο διατροφικό σας πρόγραμμα και μην ξεχνάτε ότι η φλούδα τους τρώγεται και μάλιστα είναι πλούσια σε θρεπτικά συστατικά.
Το καρνοσικό οξύ που βρίσκουμε στο βότανο αυτό φαίνεται πως μειώνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικό κατά 40%, σύμφωνα με μελέτη που έγινε σε ποντίκια και δημοσιεύτηκε στο Journal of Neurochemistry. Ο λόγος είναι ότι το καρνοσικό οξύ ενεργοποιεί τη διαδικασία που δημιουργεί «ασπίδα» στα εγκεφαλικά κύτταρα απέναντι στις ελεύθερες ρίζες, οι οποίες μπορούν να χειροτερέψουν τις επιδράσεις του εγκεφαλικού. Ένα έξτρα όφελος του δεντρολίβανου είναι επίσης ότι μας προστατεύει απέναντι σε εκφυλιστικές ασθένειες όπως το Αλτσχάιμερ, αλλά και από τις γενικότερες επιδράσεις του γήρατος.

Αμύγδαλα: και θρεπτικά και αντιοξειδωτικά
Αυτό το πλούσιο σε ενέργεια σνακ μπορεί να ρίξει την κακή (LDL) χοληστερόλη, αλλά και να αποτελέσει μια καλή τροφή για διαβητικούς, μειώνοντας τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, λόγω των φυτικών στερολών του. Τα αμύγδαλα είναι επίσης πλούσια σε αμινοξέα, τα οποία ενισχύουν τα επίπεδα τεστοστερόνης και την ανάπτυξη των μυών, ενώ έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε, η οποία μας προστατεύει από τις βλαβερές συνέπειες του ήλιου (περίπου 20 αμύγδαλα την ημέρα μπορούν να αυξήσουν την προστασία μας από τις ακτίνες UV). Συν τοις άλλοις, η βιταμίνη Ε είναι αντιοξειδωτική κι έτσι κρατά τις αρτηρίες καθαρές από τις επικίνδυνες ελεύθερες ρίζες, ενώ βοηθά στη μείωση της φθοράς της μνήμης που επέρχεται με το πέρασμα των χρόνων.

Λιναρόσπορος: για υγιή επιδερμίδα
Γεμάτοι πρωτεΐνη και φυτικές ίνες, οι μικροί αυτοί σπόροι είναι πλούσιοι σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα, τα οποία δρουν αποτελεσματικά όσον αφορά την επιδερμίδα, σβήνοντας της κηλίδες και διώχνοντας τις λεπτές ρυτίδες. Ακόμη, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύτηκε στο British Journal of Nutrition, περίπου μισή κουταλιά λιναρόσπορου καθημερινά για 6 εβδομάδες μπορεί να διώξει τους ερεθισμούς και τις κοκκινίλες στο δέρμα και να το αφήσει ενυδατωμένο. Πέρα από την υγεία της επιδερμίδας, τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα του λιναρόσπορου, όπως γνωρίζουν οι περισσότεροι, κάνουν καλό στην καρδιά ρίχνοντας τη χοληστερίνη με κατανάλωση 20 γραμμαρίων σπόρων την ημέρα. Δοκιμάστε να τους προσθέσετε στη σαλάτα, το γιαούρτι και τη βρώμη σας σε συστηματική βάση για καλύτερα αποτελέσματα.

Τόνος: βάζει Α με… τόνο στην καρδιά
Η αγαπημένη σας τονοσαλάτα κρύβει ένα μικρό, αλλά εξαιρετικά ωφέλιμο μυστικό: το σελήνιο. Το θρεπτικό αυτό συστατικό βοηθά στην προστασία της ελαστίνης, της πρωτεΐνης δηλαδή που διατηρεί την επιδερμίδα απαλή και σφιχτή. Το αντιοξειδωτικό αυτό, επίσης, θεωρείται ότι εμποδίζει και τη δημιουργία ελευθέρων ριζών που δημιουργούνται από την έκθεση στις ακτίνες UV, ενώ ταυτόχρονα ο τόνος αποτελεί πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης που δεν περιέχει καθόλου τρανς λιπαρά. Ακόμη, η νιασίνη του κάνει καλό στην καρδιά, καθώς βοηθά στη μείωση της χοληστερόλης και την επεξεργασία του λίπους από το σώμα σας, ενώ ταυτόχρονα αυξάνει την καλή (HDL) χοληστερίνη και μειώνει τα τριγλυκερίδια περισσότερο από τις στατίνες (φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη μείωση της χοληστερίνης).

Αποξηραμένα δαμάσκηνα: κρατούν την οστεοπόρωση μακριά Μπορεί η φήμη τους να περιορίζεται για πολλούς κυρίως στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας, στην πραγματικότητα, όμως, τα αποξηραμένα δαμάσκηνα είναι πλούσια σε χαλκό, ο οποίος δρα ενάντια στην οστεοπόρωση. Ακόμη, περιέχουν τη φυτική ίνα που ονομάζεται ινουλίνη και όταν διασπάται από τα εντερικά βακτήρια, δημιουργεί ένα πιο όξινο περιβάλλον στο έντερο, έτσι ώστε να αυξάνεται η απορρόφηση του ασβεστίου. Ρόδι: το βιβλικό φρούτο της καλής υγείας Η καλοτυχία που «κυνηγάει» το φρούτο αυτό φαίνεται να σχετίζεται πολύ και με θέματα υγείας, αφού οι έρευνες δείχνουν ότι μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης των περισσότερων ειδών καρκίνου, λόγω των πολυφαινολών του που ονομάζονται ελαγιτανίνες και δίνουν στο φρούτο το χαρακτηριστικό χρώμα του. Για τους άντρες, μάλιστα, έχει 2 έξτρα ιδιότητες, καθώς επιβραδύνει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων του προστάτη, ενώ ταυτόχρονα, λόγω του ότι βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος, μπορεί να δράσει βοηθητικά και σε προβλήματα στυτικής δυσλειτουργίας. Κουρκούμη: ένα μπαχαρικό από την Ινδία που δρα ενάντια στην άνοια και τον καρκίνο Η κουρκουμίνη, πολυφαινόλη που δίνει τη συγκεκριμένη χροιά και μυρωδιά στο ινδικό αυτό μπαχαρικό, έχει αντικαρκινικές και αντοφλεγμονώδεις ιδιότητες, ενώ αναπτύσσει και δράση ενάντια στους όγκους. Ακόμη, ερευνητές του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια βρήκαν ότι η κουρκούμη εμποδίζει τη συσσώρευση αμυλοειδούς πλάκας στον εγκέφαλο, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε Αλτσχάιμερ με το πέρασμα των χρόνων -και για του λόγου το αληθές, στην Ινδία όπου η κουρκούμη χρησιμοποιείται κατά κόρον, τα κρούσματα γεροντικής άνοιας είναι πολύ λιγότερα συγκριτικά με άλλες χώρες. Δοκιμάστε το μπαχαρικό αυτό με μαύρο πιπέρι για να ενισχύσετε τη βιοδιαθεσιμότητά του 1000 φορές, λόγω της πιπερίνης που υπάρχει στο πιπέρι. Μαύρα φασόλια: για να δείτε… άσπρη μέρα Αν και δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστά στη χώρα μας, τα μαύρα φασόλια είναι σούπερ-ευεργετικά για την υγεία μας και , μάλιστα, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Nutrition, όσοι καταναλώνουν περίπου 80 γραμμάρια μαύρα φασόλια την ημέρα μειώνουν τον κίνδυνο εμφράγματος κατά 38%. Παρ’ όλο που όλα τα είδη φασολιού κάνουν καλό στην καρδιά, τα μαύρα φαίνεται να υπερτερούν τονώνοντας και τον εγκέφαλο κι ο λόγος είναι η υψηλή περιεκτικότητά τους σε ανθοκυανίνες, αντιοξειδωτικά που φαίνεται να βελτιώνουν την εγκεφαλική λειτουργία. Ταυτόχρονα, είναι πλούσια και σε άλλα θρεπτικά συστατικά, περιέχοντας πρωτεΐνη, καλά λιπαρά, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο, βιταμίνες του συμπλέγματος Β, κάλιο και φυτικές ίνες. Στρείδια: για τεστοστερόνη στα ύψη Τα όστρακα εν γένει αποτελούν μια εξαιρετική πηγή ασβεστίου, ψευδάργυρου, χαλκού, σιδήρου, καλίου, σεληνίου και ιωδίου, γεμίζοντας με θρεπτικές ουσίες όσους τα εντάσσουν στη διατροφή τους. Ταυτόχρονα, όμως, η κρεμώδης σάρκα τους φανερώνει άλλη μια ιδιότητα, καθώς αυξάνει τα επίπεδα τεστοστερόνης και προστατεύει απέναντι στον καρκίνο του προστάτη.

ΠΗΓΗ : ΠΕΡΙΕΡΓΑ-STRANGE: Κρύψτε χρόνια με 10 αντιγηραντικές τροφές http://periergaa.blogspot.com/2014/12/10_14.html#ixzz3Lu7Q3jvC