Ηαστεια εικονα της ημερας.....

Παρασκευη  26/12/2014

Ένα... ρόδι την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα

Το ρόδι είναι πλούσιο σε βιταμίνες C, A και E, σίδηρο, κάλιο και περιέχει πολλές αντιοξειδωτικές και φυτοχημικές ουσίες όπως οι πολυφαινόλες. Πρόσφατα, επιστήμονες ανακάλυψαν πως κρύβει και το μυστικό για την καταπολέμηση υπερβακτηριδίων, όπως το ΜRSΑ, τα οποία αντιμετωπίζονται εξαιρετικά δύσκολα. (χρυσίζων σταφυλόκοκκος ανθεκτικός στη μεθυκιλλίνη).

Ειδικοί από το Πανεπιστήμιο του Κίνγκστον δημιούργησαν μια λοσιόν από τη φλούδα του ρόδιού, η οποία αντιμετωπίζει αποτελεσματικά τις λοιμώξεις χάρη στις δραστικές χημικές ουσίες του φρούτου.

Όπως εκτιμούν οι επιστήμονες, τα φυσικά προϊόντα θα μπορούσαν να αποτελέσουν λύση για την αντιμετώπιση των υπερβακτηρίων.

Ο επικεφαλής της μελέτης καθηγητής Ντέκλαν Νότον αποκάλυψε ότι ο συνδυασμός της φλούδας του ρόδιού με βιταμίνη C και μεταλλικά άλατα έχει αποτέλεσμα μια πολύ ισχυρή επίδραση κατά την οποία τα ανθεκτικά υπερβακτήρια είτε εξουδετερώνονται είτε αδρανούν.

Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ωστόσο ότι θα περάσει αρκετός καιρός προτού η «θαυματουργή» λοσιόν διατεθεί στην αγορά, καθώς παρά τα τρία χρόνια διαρκούς μελέτης ακόμη βρίσκονται στο στάδιο εργαστηριακών δοκιμών της ενάντια στο υπερβακτήριο ΜRSΑ.

Το ρόδι έχει τη δική του ιστορία

Το ρόδι είναι  για πολλούς λαούς, από την αρχαιότητα έως και σήμερα, το σύμβολο της καλοτυχίας, της ευημερίας, της αφθονίας, της γονιμότητας, του πλούτου και του έρωτα.

Από εκεί πηγάζει και το έθιμο κάθε πρωτοχρονιά να σπάει ένα ρόδι στην είσοδο του σπιτιού. 

Η ρόδιά παρουσιάζεται ως το παλαιότερο καλλιεργημένο καρποφόρο δέντρο από το 3000 πχ και οι καρποί της χρησιμοποιούνταν στην αρχαιότητα για τις θεραπευτικές ιδιότητες που διέθεταν.

Εξυμνείται σε Αιγυπτιακούς Παπύρους, αναφέρεται στην Παλαιά Διαθήκη, εμφανίζεται στην Ελληνική Μυθολογία, την Ρωμαϊκή ιστορία και το Κοράνι. Στη σύγχρονη εποχή το ρόδιεξακολουθεί να έχει ισχυρή συμβολική έννοια για τους Έλληνες.

Ο καρπός είναι παγκοσμίως γνωστός για τις ευεργετικές του ιδιότητες, λόγω των αντιοξειδωτικών ουσιών που περιέχει.

Είναι πλούσιο σε βιταμίνες C, A και E, σίδηρο, κάλιο και έχει πολλές αντιοξειδωτικές και φυτοχημικές ουσίες όπως οι πολυφαινόλες.

Επίσης, περιέχει τανίνες, ανθοκυανίνες και ελλαγικό οξύ (αντικαρκινογόνο δράση), ενώ η συγκέντρωση αυτών των ευεργετικών ουσιών έχει 3 φορές ισχυρότερη αντιοξειδωτική δράση από ότι στο κόκκινο κρασί και στο πράσινο τσάι.

Περιέχει ακόμη, φυτικές ίνες και είναι χαμηλής θερμιδικής αξίας.

Σύμφωνα επιστημονικές μελέτες των τελευταίων ετών, έχει αποδειχτεί ότι η κατανάλωση ρόδιού έχει σημαντική ευεργετική επίδραση στον οργανισμό καθώς και αντικαρκινική δράση. 

Το ρόδι συμβάλει:

• Στην σωστή κυκλοφορία του αίματος

•  Στην εύρυθμη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος

• Μειώνει την πίεση και προστατεύει από εγκεφαλικές βλάβες

•  Διατηρεί το φυσικό ισοζύγιο της χοληστερόλης και των λιπιδίων

•  Αυξάνει τη γονιμότητα

•  Μειώνει τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης

•  Έχει αντιγηραντικές ιδιότητες για το δέρμα 

Η αστεια εικονα της ημερας...

Πεμπτη 25/12/204

Ο Κάρολος Ντίκενς και το πιο μεγάλο δώρο των Χριστουγέννων Του Θανάση Μπαντέ

Ο Σκρουτζ ήταν μοιραίο να γίνει ακαταμάχητος, όχι μόνο για τη θρυλική τσιγγουνιά που έφτανε στην αποκτήνωση, αλλά κυρίως για την απόλυτη μεταστροφή του που μόνο η έσχατη αυτογνωσία μπορούσε να εξασφαλίσει. Ήταν ο ανάπηρος συναισθηματικά άνθρωπος που αντιλαμβανόταν την ευτυχία αποκλειστικά ως υπόθεση ατομική αδυνατώντας να πλησιάσει τους άλλους ανθρώπους. Κι αυτό ακριβώς είναι η ευτυχία του χρήματος ως διαστρεβλωμένη αξία που λειτουργεί αυτόνομα. Γιατί ο Σκρουτζ δεν ξόδευε το χρήμα προκειμένου να καταναλώσει απολαύσεις, έστω ευτελείς. Ο Σκρουτζ αντλούσε απόλαυση από την ίδια τη χρηματική συσσώρευση μετατρέποντάς την σε αξία ζωής.

Τα τραύματα του παρελθόντος, που λειτουργούν υπόγεια και βγαίνουν στην επιφάνεια με την παρέμβαση των φαντασμάτων, διαμορφώνουν μια άρρωστη προσωπικότητα χωρίς όμως να φανερώνουν τη δυστυχία της ύπαρξης. Αντιθέτως, ισχυροποιούν το υποκείμενο δίνοντας του την ψευδαίσθηση του ανίκητου, αφού αυτό (και μόνο αυτό) γνωρίζει την πραγματική εικόνα του κόσμου δίχως να παρασύρεται σε ανώφελους – έως γελοίους – συναισθηματισμούς όπως οι υπόλοιποι. Ο Σκρουτζ είναι ο κάτοχος της αλήθειας, της μόνης και ακαταμάχητης αλήθειας, που μόνο ο κυνισμός μπορεί να στοιχειοθετήσει. Η μεταστροφή του δεν είναι μόνο η υπεροχή του καλού, που δρα ανακουφιστικά ανατρέποντας την κατάσταση, αλλά και το οδοιπορικό μιας γιατρειάς που μόνο ένα σοκ θα μπορούσε να επιφέρει. Κι αυτός ακριβώς είναι ο ρόλος των φαντασμάτων.  Με άλλα λόγια, ο Σκρουτζ σηματοδοτεί την ελπίδα ότι όλα μπορούν να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή, αρκεί ο καθείς να βρει το κουράγιο να πολεμήσει τα φαντάσματά του.

Ο Κάρολος Ντίκενς (7 Φεβρουαρίου 1812 – 9 Ιουνίου 1870) ήταν Άγγλος μυθιστοριογράφος
 

Ο χημικός Ρέντλω όμως δεν ξεκινά από την ίδια αφετηρία. Ο Ρέντλω, τραυματισμένος επίσης από το παρελθόν, αδυνατεί να καταφύγει στο φάρμακο της λήθης – όπως ο Σκρουτζ. Αντιθέτως το αναζητά. Είναι τόσο ανίσχυρος μπροστά στη δύναμη της παρελθούσας δυστυχίας που το πέρασμα στη λησμονιά είναι βέβαιο ότι θα δράσει ανακουφιστικά. Παρακολουθούμε δηλαδή το ίδιο θέμα με ακριβώς αντίστροφη πορεία. Ενώ στο Σκρουτζ ξεκινάμε με την αποκτηνωτική διαγραφή του παρελθόντος που τελικά ξεπερνιέται με την κατάδειξη της υπαρξιακής γύμνιας της δίχως συναίσθημα ζωής, στην περίπτωση του Ρέντλω βρισκόμαστε μπροστά στην αγιάτρευτη δυστυχία που επιτέλους θέλει να ξεχάσει. Και οι μέρες των Χριστουγέννων, ως θεσμοθετημένο σύμβολο της ανθρώπινης χαράς, έχουν τη δύναμη να κάνουν τη δυστυχία ανυπόφορη: «Αυτά τα γυρίσματα του χρόνου, που γιορτάζουμε κάθε τέτοια εποχή και τι δε μας φέρνουν στο νου! Υπάρχει άνθρωπος, που να μην του ξυπνούν ακόμη μια φορά μέσα του κάποια παλιά λύπη ή κάποια βάσανα;»

Το φάντασμα που εμφανίζεται δεν είναι παρά ο ίδιος ο Ρέντλω που ως άλλος εαυτός ξεστομίζει τις πιο μύχιες, κι ως εκ τούτου πιο πικρές, σκέψεις. Μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο σκαλίζει και πάλι τις πληγές: «Όνειρα για τη μελλοντική μου οικογενειακή ζωή μαζί μ’ εκείνη, που στάθηκε η έμπνευσή μου στο μόχθο μου. Όνειρα για την αδερφή μου………… όνειρα για την εποχή της ωριμότητας και για την ειρηνική ευτυχία και για τους χρυσούς δεσμούς μας, που μας είχαν ενώσει από τα πρώτα μας χρόνια και που θα ένωναν κι εμάς και τα παιδιά μας………….. Απατηλά……… Γιατί ο φίλος μου μπήκε ανάμεσα σε μένα και στην πηγής της δύναμής μου……….. Η αδερφή μου, διπλά αφοσιωμένη έζησε για να με δει διάσημο και τις φιλοδοξίες μου να πραγματοποιούνται, όταν πια είχαν μείνει χωρίς κίνητρα κι έπειτα………. Έπειτα πέθανε». Η αφόρητη δυστυχία του Ρέντλω δεν είναι τίποτε άλλο από την έλλειψη κινήτρων για ζωή. Γιατί ο Ρέντλω ύφαινε το δικό του υπαρξιακό μύθο μέσα από συγκεκριμένα πρόσωπα. Η επαγγελματική επιτυχία που τον συνοδεύει, επιτυχία που επετεύχθη με αγώνα σκληρό, φαντάζει περισσότερο ως χλευασμός, αφού τελικά στερείται νοήματος. Κι αυτή ακριβώς είναι η ματαίωση, δηλαδή η πιο χειροπιαστή εκδοχή της δυστυχίας. Το μόνο που μένει είναι η αυτολύπηση ως επισφράγιση της χαμένης ζωής. Και κάπου εδώ κρύβεται το νόημα της ύπαρξης που δε νοείται χωρίς τη συναισθηματική πληρότητα του ατομικού μύθου.

Γι’ αυτό η ύπαρξη τρέφεται με όνειρα. Γιατί ο μύθος είναι η πυξίδα της ύπαρξης. Η ματαίωση του μύθου δεν είναι παρά το αδιαπέραστο της κενότητας, δηλαδή της υπαρξιακής εκμηδένισης. Κι αυτός είναι ο δρόμος της απαξίωσης των πάντων, δηλαδή της πιο επώδυνης συντριβής. Γι’ αυτό, όταν το φάντασμα του προσφέρει την ευεργεσία της λησμονιάς, ως ύστατο καταφύγιο και αποκούμπι, ο Ρέντλω το σκέφτεται σοβαρά: «Αν είχα κάποιο φαρμάκι μες στο σώμα μου και κρατούσα στα χέρια μου το αντίδοτο κι ήξερα να το μεταχειριστώ, δε θα ‘πρεπε να το χρησιμοποιήσω; Κι αν υπάρχει φαρμάκι μες στο νου μου και μπορώ, βοηθημένος από τούτο το φοβερό ίσκιο, να το βγάλω από μέσα μου, δεν πρέπει να λυτρωθώ από αυτό;»

Το φάντασμα που εμφανίζεται δεν είναι παρά ο ίδιος ο Ρέντλω που ως άλλος εαυτός ξεστομίζει τις πιο μύχιες, κι ως εκ τούτου πιο πικρές, σκέψεις.
 

Όπως είναι φυσικό, ο Ρέντλω αποδέχεται τη συμφωνία υποκύπτοντας και στον τελευταίο της όρο : «Και θα δεχτείς μαζί της και τούτο άνθρωπε, που από αυτή τη στιγμή σε απαρνιέμαι: το χάρισμα, που σου έδωσα, θα το δωρίζεις κι εσύ, όπου κι αν πας. Χωρίς να μπορείς ν’ αποκτήσεις ξανά τη δύναμη, που έχασες με τη θέλησή σου, θα την καταστρέφεις από δω και μπρος και στους άλλους, σ’ όποιον ζυγώνεις». Κι από δω ξεκινούν τα παιχνίδια του Ντίκενς, που διεισδύει στα κατάβαθα της ύπαρξης πλάθοντάς την εκ νέου. Γιατί ο Ρέντλω, κατόπιν της συμφωνίας με το φάντασμα, δεν έχασε ολοκληρωτικά τη μνήμη του, ώστε να μην ξέρει ποιος είναι, ποιοι είναι οι άλλοι κλπ. Ούτε ξέχασε τις γνώσεις του στη χημεία, όπου διέπρεπε ως δάσκαλος. Ο Ρέντλω έχασε τη μνήμη που αφορούσε αποκλειστικά τις ανυπόφορες συναισθηματικές του πληγές. Θα λέγαμε ότι βρισκόμαστε μπροστά σε δύο είδη μνήμης. Τη μνήμη των γνώσεων και τη μνήμη των συναισθημάτων. Κι αυτό ακριβώς είναι το θέμα του Ντίκενς. Η μνήμη των συναισθημάτων ως καθοριστικός παράγοντας της ανθρώπινης διαμόρφωσης.

Ο Ρέντλω από τη στιγμή που στερείται αυτού του είδους τη μνήμη, γίνεται άλλος άνθρωπος. Γίνεται ψυχρός, κυνικός, σκληρός. Τα πάντα αποδίδονται μ’ ένα τρόπο ξερό, μονοδιάστατο. Το κουρελιάρικο παιδί που εμφανίζεται στο κτίριο που μένει, και που το έχει περιμαζέψει η πονόψυχη κυρία Μίλλυ, του φέρνει αποστροφή και σιχασιά. Του δίνει ό,τι φαγητό έχει προκειμένου να το ξεφορτωθεί μια ώρα αρχύτερα. Ο παλιός τρυφερός κι ευαίσθητος Ρέντλω ανήκει οριστικά στο παρελθόν. Μόνο όταν είναι να οδηγήσει το μικρό στην κυρία Μίλλυ θυμάται τη συμφωνία με το φάντασμα και διστάζει. Καταλαβαίνει ότι θα μεταδώσει και στη Μίλλυ τη δική του συναισθηματική λησμονιά και προτιμά να το αποφύγει. Δίνει εντολές στο μικρό που θα τη βρει, νιώθοντας απέχθεια να τον ακουμπήσει και κλείνει την πόρτα πίσω του: «….. έκρυψε το πρόσωπο του στις παλάμες του, σαν να τον τρόμαξε ο ίδιος ο εαυτός του. Γιατί τώρα ήταν πραγματικά μόνος του. Μόνος, μόνος».

Όμως το πράγμα δε θα σταματήσει εδώ. Ο Ρέντλω θα περάσει από το σπίτι των Τέττερμπυ προκειμένου να συναντήσει τον άρρωστο φοιτητή που φιλοξενείται στο πάνω δωμάτιο και που φυσικά γιατροπορεύει η Μίλλυ. Ο Τέττερμπυ πολυτεχνίτης και πατέρας εφτά παιδιών τα φέρνει βόλτα με μεγάλη δυσκολία. Οι δουλειές δεν πάνε καλά, ο μεγάλος γιος (δέκα χρονών) πουλάει εφημερίδες όλη τη μέρα για να φέρει στο σπίτι πενταροδεκάρες, ο φοιτητής ανάθεμα κι αν πληρώνει καμιά φορά το πενιχρό νοίκι και τα υπόλοιπα πιτσιρίκια χαλάνε τον κόσμο μες στο μικρό – άθλιο σπίτι της οικογένειας. Όμως ο Τέττερμπυ είναι πάντα καλοσυνάτος κι ευτυχής. Διαβάζει την εφημερίδα του, ψευτομαλώνει τα παιδιά κι αγαπά με πάθος τη γυναίκα του. Είναι περήφανος για όλα αυτά που έχει πετύχει. Όσο για το φοιτητή του πάνω πατώματος, δε θα έφερνε αντίρρηση κανείς ότι επρόκειτο για παιδί – διαμάντι.

Όταν ο Ρέντλω μπήκε σα σίφουνας στο δωμάτιό του, τον κοίταξε με δέος. (Ο Ρέντλω ήταν αποδέκτης απεριόριστου θαυμασμού από τους φοιτητές του). Οι αποκαλύψεις ότι οι γονείς του φοιτητή συνδέονται άμεσα με το παρελθόν του Ρέντλω δεν έχουν πλέον καμία σημασία. Σημασία έχει η αλλαγή στους τρόπους του καθηγητή, που αφήνουν το φοιτητή άναυδο και κυρίως η μεταστροφή όλων των ανθρώπων που σχετίζονται μαζί του, εκπληρώνοντας τη συμφωνία του φαντάσματος. Γιατί ο φοιτητής γίνεται επίσης ψυχρός, σαν τον καθηγητή του, ειρωνεύεται και τελικά αποδιώχνει τη Μίλλυ που τον επισκέπτεται, όπως κάθε μέρα, δείχνοντας θράσος και αγνωμοσύνη. Η κυρία Τέττερμπυ αγανακτεί με την άθλια ζωή της στο χαμόσπιτο και τα χρόνια της που πήγαν χαμένα σ’ αυτό το γάμο, που το μόνο που έφερε ήτανε κόπους και φτώχεια. Κοιτούσε τον άντρα της με περιφρόνηση συνειδητοποιώντας τη φθορά του με τη φαλάκρα και την καμπούρα. Ο δε Τέττερμπυ έχασε κάθε ενδιαφέρον ακόμη και να διαβάσει την αγαπημένη του εφημερίδα. Κοιτούσε τη γυναίκα του κι αναρωτιόταν: «Δεν ξέρω τι της βρήκα! Κι αν της βρήκα τότε τίποτε, πάει, χάθηκε πια. Χόντρυνε, γέρασε, υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες καλύτερες από δαύτη……………. Πού είχα το μυαλό μου όταν την παντρεύτηκα;» Σε λίγο θα ανταλλάξουν τα πιο πικρόχολα λόγια μπροστά στα παιδιά που θα χτυπιούνται για το σαπούνι και για τις μερίδες του πρωινού. Στο τέλος ο Τέττερμπυ με αγανάκτηση χωρίς προηγούμενο θα φωνάξει: «Καμιά χαρά δε μας δίνουν τα παιδιά».

Η μαγική εικόνα του Ντίκενς είναι οι δύο οπτικές που ανοίγονται στον τρόπο που μπορούμε να δούμε τη ζωή. Μιλάμε για την οπτική των συναισθημάτων από τη μια, όπου ο φοιτητής είναι υπόχρεος στη Μίλλυ και το ζεύγος Τέττερμπυ παραμένει αγαπημένο παρά το χρόνο και τις αντιξοότητες, και την οπτική της ανελέητης έλλειψής τους, όπου όλα κινούνται μέσα στον αβάσταχτο ρεαλισμό που δεν μπορεί παρά να καταλήξει στην ωμότητα. Γιατί, στο κάτω – κάτω, σιγά την υποχρέωση του φοιτητή για λίγες σούπες και μερικές κουβέρτες όταν ήταν άρρωστος. Σε τελική ανάλυση θα επιβίωνε και χωρίς τη Μίλλυ. Εξάλλου ποιος θα μπορούσε να αμφισβητήσει ότι η κυρία Τέττερμπυ έχασε κάθε ίχνος από την παλιά της ομορφιά; Ή ότι τα παιδιά δεν έχουν βάσανα; Ή ότι οι εφημερίδες δεν είναι βαρετές; Ή ότι η οικογένεια Τέττερμπυ πέρασε μια ζωή στη φτώχεια και τη στέρηση; Τελικά οτιδήποτε στερείται συναισθημάτων δεν μπορεί παρά να απαξιώνεται. Τι θα μπορούσε να παραμείνει όρθιο αν το απογυμνώναμε συναισθηματικά; Έτσι κι αλλιώς τα πάντα θα οδηγηθούν στη φθορά. Το συναίσθημα είναι το αντίδοτο του θανάτου, αφού μόνο αυτό μπορεί να δώσει αξία σε οτιδήποτε. Όταν το συναίσθημα πεθαίνει, το μόνο που μένει είναι η μιζέρια της απαξίωσης ή η απανθρωπιά του πιο επαίσχυντου αμοραλισμού. Ο Ρέντλω αρχίζει και συνειδητοποιεί ότι κάτι δεν πάει καλά με το δώρο του φαντάσματος.

Φοβισμένος από τις συνέπειες των επισκέψεών του επιχειρεί να καταφύγει στις γειτονιές των απόκληρων και των κατατρεγμένων όπου η λησμονιά που θα επιφέρει θα μπορούσε να είναι ευεργετική. Οδηγό του έχει το ρακένδυτο πιτσιρικά που περιμάζεψε η Μίλλυ και που τόσο τον είχε αηδιάσει τη νύχτα της συμφωνίας με το φάντασμα. Ο μικρός, διαποτισμένος ως το μεδούλι από την επιρροή του Ρέντλω διεκδικεί λεφτά προκειμένου να τον οδηγήσει στις φτωχογειτονιές. Τα παζάρια του είναι χωρίς προηγούμενο. Δίνει την εντύπωση ότι ανά πάσα στιγμή θα ξεπουλούσε τα πάντα αν πετύχαινε καλή τιμή. Ο Ρέντλω του δίνει όλα τα νομίσματα που ζητάει. Ο μικρός τον κατευθύνει χωρίς να βγάζει μιλιά. Είναι παγερά αδιάφορος για όλα. Το μόνο του ενδιαφέρον είναι τα νομίσματα που κατάφερε να αποσπάσει από το Ρέντλω, τα οποία και βάζει στο στόμα του, ως το ασφαλέστερο μέρος. Τα σαλιωμένα κέρματα, τα ξεσκισμένα ρούχα και η σκληρή – αμείλικτη όψη του είναι ίσως το πιο αποκρουστικό θέαμα που είδε ποτέ ο Ρέντλω. Όταν αργά τη νύχτα επιστρέφει στο σπίτι, το φάντασμα εμφανίζεται και δείχνει το μικρό που κοιμάται στο πάτωμα:

«Αυτό είναι το τελειότερο δείγμα ανθρώπου, ολότελα στερημένο από τις αναμνήσεις εκείνες, που απαρνήθηκες εσύ. Καμιά θύμηση από πόνους, αδικίες, βάσανα δεν μπαίνει στην ψυχή του για να τη μαλακώσει, γιατί τούτο το θνητό συντρίμμι το παράτησαν από τη γέννησή του για να ζει χειρότερα κι από τα θεριά και ποτέ δεν το άγγιξε μια κάποια ανθρωπιστική συμπεριφορά, για να γίνει μέσα του η αντιπαραβολή και να φυτρώσει μια τέτοια ανάμνηση στην πετρωμένη του καρδιά. Άγονη ερημιά, τίποτε άλλο δεν υπάρχει μέσα στο έρημο τούτο πλάσμα. Άγονη ερημιά απλώνεται μέσα σε κάθε άνθρωπο, στερημένο απ’ αυτό, που συ απαρνήθηκες. Αλίμονό του! Και δέκα φορές αλίμονο στο λαό, που ανασταίνει εκατοντάδες χιλιάδες τέρατα σαν αυτό, το ξαπλωμένο εδώ μπροστά μας».

Είναι η στιγμή που ο Ρέντλω γνωρίζει την ολοκληρωτική συντριβή. Εκλιπαρεί το φάντασμα να ακυρώσει τη συμφωνία. Το φάντασμα εξακολουθεί να δείχνει το παιδί: «Αυτό είναι καρπός απ’ την ανθρώπινη αδιαφορία. Εσύ είσαι καρπός απ’ την ανθρώπινη υπεροψία». Κι εδώ ακριβώς είναι το ανθρώπινο χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Ντίκενς. Η αδιαφορία και η υπεροψία δεν είναι τίποτε άλλο απ’ τη συναισθηματική απονέκρωση που τελικά δεν είναι θέμα του κάθε ανθρώπου ατομικά, αλλά μοιραία αποκτά κοινωνικές διαστάσεις. Γιατί αλίμονο στις κοινωνίες που γεννούν τέρατα σαν το πιτσιρικά. Γιατί ο αμοραλισμός είναι αρρώστια ψυχική κι ο συναισθηματικά ανάπηρος άνθρωπος είναι αυτός που θα μετατρέψει την αποκτήνωση σε ιδεολογία.

Ο Ρέντλω έχει γιατρευτεί από όλες του τις δυστυχίες. Το φάντασμα έχει εκπληρώσει την αποστολή του. Η συμφωνία ακυρώνεται. Η Μίλλυ επαναφέρει τη μνήμη των συναισθημάτων σε όλους αυτούς που τη στερήθηκαν παροδικά. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο. 

Η αστεια εικονα της ημερας...

Τεταρτη 24/12/2014

ΝΕΥΡΙΚΗ ΑΝΟΡΕΞΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΦΗΒΟΥΣ: ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΩΙΜΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Οι έφηβοι όταν δεν τρέφονται από τη μητέρα συναισθηματικά, επιλέγουν να μην τρέφονται ούτε σωματικά. Η νέα κοπέλα επιθυμεί να παραμείνει παιδί και υιοθετεί μια σειρά ακραίων διατροφικών συνηθειών λόγω της διαρκούς επιθυμίας να είναι λεπτή και να μη γίνει κι αυτή γυναίκα με καμπύλες. Δεν επιθυμεί το παιδικό σώμα να μετατραπεί βαθμιαία σε σώμα ενηλίκου, με προεξέχοντα τα χαρακτηριστικά του φύλλου, ενώ η αποδοχή αυτών των αλλαγών θα προϋπόθετε ψυχική λειτουργία. Οι διαταραχές της διατροφής που εμφανίζονται κυρίως στην εφηβεία και συνήθως στα κορίτσια, στρέφονται εναντίων του ίδιου του σώματος και υποδηλώνουν μια απόπειρα να παρεμποδιστεί η έκφραση της σεξουαλικότητας.

Ίσως γι’ αυτό ένα από τα χαρακτηριστικά της ανορεξίας είναι η αμηνόρροια, η άρνηση δηλαδή αυτού που θα τις κάνει μητέρες κάποια στιγμή , επειδή έχουν ασυνείδητα στο πίσω μέρος του μυαλού τους ότι έτσι θα παχύνουν και θα αλλοιωθεί η εικόνα του σώματός τους. Επομένως η αναζήτηση της βαθύτερης έννοιας του προβλήματος πρέπει να προσεγγιστεί και στις πραγματικές σχέσεις μεταξύ κόρης και μητέρας, κόρης και τροφής. Γι’ αυτό η φράση «αν είχα καλή σχέση με το σώμα, δεν θα αδυνάτιζα» μπορεί να μεταφραστεί σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο ότι «αν είχα καλή σχέση με τους άλλους δεν θα αδυνάτιζα».

Η νευρική ανορεξία είναι μια διατροφική διαταραχή με ισχυρό ψυχολογικό υπόβαθρο. Οι επιπτώσεις της είναι πολύ βλαβερές όμως συχνά δεν διαγιγνώσκεται προτού το άτομο φτάσει σε πολύ σοβαρή κατάσταση. Το μεγαλύτερο ποσοστό των ατόμων που νοσούν είναι έφηβοι και ιδιαίτερα κορίτσια ηλικίας 11-20 ετών. Πώς μπορεί το άμεσο περιβάλλον αυτών των ατόμων, και ιδιαίτερα οι γονείς, να αντιληφθούν τα πρώιμα συμπτώματα αυτής της ύπουλης ασθένειας προτού το άτομο χρειαστεί βοήθεια από ειδικούς;

Καταρχήν θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι ως νευρική ανορεξία θεωρείται η νόσος που πληροί κάποια συγκεκριμένα κριτήρια που έχουν οριστεί από τον Αμερικάνικο Σύλλογο Ψυχιάτρων και είναι τα εξής:

Κριτήρια Νευρικής Ανορεξίας

Α. Το άτομο αρνείται να διατηρήσει το σωματικό του βάρος στα επίπεδα του κατώτερου φυσιολογικού για την ηλικία και το ύψος του (το φυσιολογικό βάρος για έφηβους καθορίζεται σύμφωνα με τις καμπύλες ανάπτυξης).

Β. Το άτομο βιώνει εμμονή για την τροφή και έντονο φόβο για την αύξηση του βάρους του, το οποίο και καθορίζει απόλυτα τον τρόπο που αξιολογεί τη ζωή του

Γ. Το άτομο αρνείται τη σοβαρότητα του υπάρχοντος χαμηλού σωματικού βάρους, πιστεύει δηλαδή ότι το βάρος του είναι υψηλότερο του φυσιολογικού (κατάσταση η οποία χαρακτηρίζεται ως «διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος»).

Δ. Απουσία εμμήνου ρύσης για τουλάχιστον 3 διαδοχικούς κύκλους (αμηνόρροια).

Παράλληλα όμως υπάρχουν και άτυπες μορφές της νόσου όπου δεν πληρούνται όλα τα κριτήρια, για παράδειγμα το άτομο έχει τα 3 πρώτα κριτήρια αλλά η έμμηνος ρύση δεν έχει διακοπεί ή το άτομο πληροί όλα τα κριτήρια αλλά το βάρος του είναι σε φυσιολογικά επίπεδα (προσπαθεί όμως να το μειώσει). Πάντως ακόμα και τα άτομα με τις άτυπες μορφές νευρικής ανορεξίας βιώνουν στον ίδιο βαθμό το ψυχολογικό στρες με τα άτομα που πληρούν ακριβώς τα κριτήρια.

         Οι περιπτώσεις εφήβων που έχουν όλα τα κριτήρια για νευρική ανορεξία έχουν συχνότητα 0,5-1%, όμως οι περιπτώσεις άτυπων μορφών μπορεί να φτάσουν και το 20% του εφηβικού πληθυσμού, ποσοστό τρομακτικά υψηλό.

 

Διάγνωση νευρικής ανορεξίας στους εφήβους

Η διάγνωση της νευρικής ανορεξίας είναι συχνά δύσκολη στους έφηβους καθώς η σωματική ανάπτυξη δεν έχει ολοκληρωθεί και οι αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα μπορεί να ληφθούν ως φυσιολογικές. Για παράδειγμα μια έφηβη κοπέλα στα πρόωρα στάδια της νευρικής ανορεξίας είναι πιθανό να μην έχει απώλεια σωματικού βάρους, υπάρχει όμως μείωση του ρυθμού αύξησης του σωματικού βάρους που είναι απαραίτητη για να φτάσει στη βέλτιστη ανάπτυξη παράλληλα και με την αύξηση του ύψους. Γι’ αυτό θα πρέπει να αξιολογείται η ανάπτυξη της έφηβης και όχι μόνο το βάρος ως απόλυτη τιμή. Επιπλέον στις έφηβες είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί το κριτήριο της αμηνόρροιας. Μέχρι την ηλικία των 15 ετών είναι πιθανό η έμμηνος ρύση να μην έχει ξεκινήσει ή ο κύκλος να είναι πολύ ασταθής με μεγάλα διαστήματα απουσίας έμμηνου ρύσης. Γι’ αυτό η απουσία έμμηνου ρύσης δεν θα πρέπει να αποτελεί μοναδικό κριτήριο για την διάγνωση της νευρικής ανορεξίας.

Σύμφωνα με τους Bryant-Waugh (Anorexia nervosa and related eatingdisorders in childhood and adolescence, UK, 2000, Psychology Press) τα έφηβα άτομα με νευρική ανορεξία έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:

1. Απώλεια σωματικού βάρους ή μη ικανοποιητική αύξηση βάρους χωρίς να υπάρχει άλλη σωματική ή ψυχική ασθένεια
2. Αποφυγή συγκεκριμένων τροφίμων που τα άτομα θεωρούν ως «παχυντικά»
3. Τουλάχιστον 2 από τα ακόλουθα:

- εμμονή με το σωματικό βάρος

- εμμονή με την πρόσληψη ενέργειας (θερμίδες)

- διαστρεβλωμένη εικόνα σώματος

- φόβος πάχυνσης

- αυτοπροκαλούμενος εμετός

- έντονη σωματική άσκηση

- κατάχρηση καθαρτικών

 

Πώς τα άτομα του άμεσου περιβάλλοντος των εφήβων μπορούν να αντιληφθούν τα πρώιμα συμπτώματα της ασθένειας;

          Τα άτομα με νευρική ανορεξία δεν έχουν επίγνωση της σοβαρότητας της κατάστασής τους. Δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν ψυχολογικό πρόβλημα και μάλιστα θεωρούν το βάρος τους υψηλό. Γι’ αυτό άλλωστε δεν αναζητούν βοήθεια. Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν τα άτομα του άμεσου περιβάλλοντός τους να αντιληφθούν κάποια πρώιμα συμπτώματα και να αναζητήσουν οι ίδιοι βοήθεια από ειδικούς ψυχολόγους και διαιτολόγους.

Τα 5 σημάδια που «χτυπούν το καμπανάκι» για πιθανή διατροφική διαταραχή είναι τα εξής:

1. Το άτομο θέτει στόχους μείωσης του βάρους του
2. Το άτομο ασκεί αυξημένη κριτική για το βάρος και το σχήμα του σώματός του
3. Το άτομο είναι κοινωνικά απομονωμένο και εμφανίζει σημάδια κατάθλιψης
4. Μη εμφάνιση ή διακοπή της εμμήνου ρύσης
5. Το άτομο κάνει εμετό, παίρνει καθαρτικά ή κάνει υπερβολική γυμναστική με στόχο την αποβολή των θερμίδων της τροφής που κατανάλωσε
6. Προσπαθεί να είναι τέλειος σε ότι αφορά την επίδοση σε μαθήματα, αθλήματα κτλ (είναι το τέλειο παιδί)
7. Κατανάλωση μικρών γλυκισμάτων καθημερινά όπως τσίχλες, γλειφιτζούρια για μείωση της πείνας

Άλλα χαρακτηριστικά που μπορεί να συνδέονται άμεσα με την νευρική ανορεξία είναι τα εξής:

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

• Εμμονή με το σωματικό βάρος
• Εμμονή με τις θερμίδες, τα λίπη, τους υδατάνθρακες
• Απομόνωση και εσωστρέφεια
• Ευερεθιστότητα – Οξυθυμία
• Μεταβολές διάθεσης
• Τελειομανία
• Χαμηλή αυτοεκτίμηση
• Διαταραχές άγχους και κατάθλιψης

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

·         Υπερβολικά αργή κατανάλωση φαγητού

·         Κατακερματισμός της τροφής σε πολύ μικρά κομμάτια

·         Κατανάλωση φαγητού με ακατάλληλα σκεύη

·         Ασυνήθιστοι συνδυασμοί τροφίμων

·         Υπερβολική χρήση μπαχαρικών, ξυδιού, λεμονιού

·         Αποφυγή συγκεκριμένων τροφίμων και επιλογή «ασφαλών» τροφίμων

·         Μικρή ποικιλία τροφίμων

·         Πολύ χαμηλή ή υπερβολική κατανάλωση υγρών με σκοπό είτε να μην «βαρύνει» λόγω του νερού είτε να «φουσκώσει» με την κατανάλωσή του

·         Προσπαθεί να κρύψει την τροφή που δεν έχει καταναλλώσει

                                                                                   
ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

• Απώλεια βάρους
• Αμηνόρροια
• Απώλεια όρεξης
• Ναυτία
• Κοιλιακός πόνος
• Δυσκολία στην κατάποση
• Διαταραχές ύπνου
• Αφυδάτωση
• Απώλεια τριχών κεφαλής και εφηβαίου
• Δέρμα ξηρό με «βρώμικη» όψη
• Lanugo (χνούδι στο πρόσωπο, τους ώμους, την ράχη)
• Τρίχωση στέρνου και κοιλιακής χώρας
• Υποθερμία
• Βραδυκαρδία                                                                           
• Υπόταση
• Οιδήματα κάτω άκρων
• Οδοντική διάβρωση
• Ζαλάδα και αδυναμία συγκέντρωσης
• Μείωση μυϊκής μάζας
• Καθυστερημένη γαστρική κένωση à κορεσμός και φούσκωμα
• Μειωμένη κινητικότητα λεπτού εντέρου à δυσκοιλιότητα
• Καθυστέρηση ήβης
• Λιποθυμίες

Η αιτιολογία της νευρικής ανορεξίας είναι ιδιαίτερα πολύπλοκη καθώς η ασθένεια αυτή επηρεάζεται από βιολογικούς, γενετικούς, ενδοπροσωπικούς, οικογενειακούς και κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες.

Αυτό που είναι πολύ σημαντικό είναι η έγκαιρη διάγνωση, καθώς όσο νωρίτερα διαγνωστεί η νευρική ανορεξία τόσο καλύτερη είναι η πρόγνωση για την ασθενή. Αν λοιπόν αντιληφθείτε ότι κάποιο κοντινό σας πρόσωπο εμφανίζει κάποια από τα χαρακτηριστικά που αναφέρθηκαν τότε θα πρέπει να απευθυνθείτε σε εξειδικευμένους επιστήμονες ψυχολόγους και διαιτολόγους που θα διαγνώσουν και θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα. Ειδικότερα για τους έφηβους στο Κέντρο Πρόληψης και Υγείας των Εφήβων λειτουργεί ειδική μονάδα με διαιτολόγο, ψυχολόγο και παιδίατρο.

Η αστεια εικονα τις ημερας....

Τριτη   23/12/2014

            

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Με το πέρασμα του χρόνου η εικόνα της γυναίκας έχει αλλάξει ουσιαστικά.  Η γυναίκα παλιότερα αντιλαμβανόταν τον εαυτό της ως λιγότερο δυναμικό και αυτόνομο, κυρίως λόγω του ότι ήταν υποχρεωμένη να παραμένει στο σπίτι και να μην εργάζεται, αλλά να ασχολείται μονάχα με την ανατροφή των παιδιών, με «τα του σπιτιού» και οι προσωπικές της ανάγκες έμπαιναν σε δεύτερη μοίρα. Έτσι ο άντρας ήταν αυτός ο οποίος είχε τη μεγαλύτερη ισχύ από οικονομικής άποψης και όχι μόνο. Ήταν αυτός που είχε το ρόλο του «θηρευτή» που διεκδικούσε το «θήραμά» του.

Τα τελευταία χρόνια τα πράγματα έχουν μεταβληθεί και η θέση της γυναίκας έχει αλλάξει πάνω στην κοινωνική σκακιέρα.  Η γυναίκα πλέον εργάζεται, βγάζει τα δικά της χρήματα και δεν διστάζει να διεκδικήσει όλα όσα θέλει. Οι αλλαγές αυτές αποτυπώνονται καλύτερα στο θέμα του γάμου, και πιο συγκεκριμένα στο γεγονός ότι οι γυναίκες τα τελευταία χρόνια παντρεύονται σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία. Προτεραιότητα γι’ αυτές δεν αποτελεί πάντα η οικογένεια , αλλά η επαγγελματική καταξίωση και η οικονομική ανεξαρτησία.

Όσον αφορά στον άντρα, φαίνεται πως έχει χάσει πια το ρόλο του «κυνηγού» και στέκεται αμήχανος μπροστά στον καινούριο ρόλο της ανεξάρτητης και δυναμικής γυναίκας. Ο άντρας συχνά αισθάνεται αδύναμος  καθώς βλέπει ότι η γυναίκα μπορεί πλέον να τα βγάλει πέρα μόνη της και ότι δεν τον έχει τόσο μεγάλη ανάγκη. Η πραγματικότητα αυτή βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την εικόνα που κυριαρχούσε στο παρελθόν όπου ο άντρας ήταν ο κυρίαρχος του παιχνιδιού. Στη σημερινή πραγματικότητα οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές, αφού συχνά οι σύζυγοι βρίσκονται σε ανταγωνιστική θέση.

Ένα ακόμη παράδειγμα όπου δείχνει την αλλαγή που έχει παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια, αποτελεί το γεγονός ότι η γυναίκα αποφασίζει πολύ πιο εύκολα για το διαζύγιο σε σχέση με το παρελθόν. Είναι πλέον οικονομικά ανεξάρτητη και δε διστάζει να ρισκάρει παρά το κόστος. Αντιλαμβάνεται όμως ότι μπορεί να συνεχίσει τη συναισθηματική και σεξουαλική της ζωή και να σταθεί και πάλι στα πόδια της.

Η σύγχρονη γυναίκα καλείται να ανταποκριθεί σε πολλαπλούς ρόλους, σε αυτό της συζύγου, της μητέρας, της εργαζόμενης γυναίκας, της καλής νοικοκυράς κ.ο.κ. Στην προσπάθειά της να ανταποκριθεί σε όλα αυτά και να είναι «σωστή», όπως προστάζει η κοινωνία, συχνά πιέζεται, αγχώνεται και εξαντλείται. Η ανάγκη που προβάλλεται, είναι η γυναίκα να κρατήσει τις λεπτές ισορροπίες που απαιτούνται ανάμεσα στις υποχρεώσεις της ως μητέρας και νοικοκυράς, από τη μία και ως εργαζόμενης, από την άλλη. Παράλληλα, δε θα πρέπει ποτέ να ξεχνάει και το ρόλο της ως γυναίκας. Θα πρέπει να φροντίζει τον εαυτό της, την εμφάνισή της, έτσι ώστε να εκπέμπει τη σεξουαλικότητα που απαιτείται.  Δε θα πρέπει να απορροφάται από τις ποικίλες υποχρεώσεις  στη δουλειά και στο σπίτι (φροντίδα των παιδιών, καθάρισμα, μαγείρεμα κ.α.) και να ξεχνά ότι είναι και γυναίκα- σύζυγος και ότι θα πρέπει να αφιερώνει και τον απαιτούμενο χρόνο και γι’ αυτό το κομμάτι του εαυτού της. Καθοριστικό ρόλο βέβαια σε κάθε περίπτωση διαδραματίζει και ο σύζυγος, ο οποίος θα πρέπει να τη βοηθά, να τη στηρίζει και να μην πάψει ποτέ να την κάνει να αισθάνεται ότι είναι σημαντική γι’ αυτόν.

Η γυναίκα σήμερα: Οι υποχρεώσεις, οι ευθύνες και οι συνέπειες στη ζωή της

Οι γυναίκες στην εποχή μας έχουν να αντιμετωπίσουν όλο και πιο δύσκολες υποχρεώσεις, ευθύνες και προκλήσεις.

Οι υποχρεώσεις που επωμίζονται έχουν επιπτώσεις στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική τους ζωή. 

Η εργαζόμενη γυναίκα εκτός από τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις, είναι υποχρεωμένη να καλύψει τις ανάγκες του σπιτιού, να φροντίσει τα παιδιά της, να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του συζύγου της. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που είναι υποχρεωμένη να μεριμνήσει για τους ηλικιωμένους γονείς ή τα πεθερικά της. 

Η σωματική και η ψυχική καταπόνηση της, δεν τελειώνουν μετά το πέρας του ωραρίου στον επαγγελματικό χώρο εργασίας της αλλά συνεχίζονται αδιάκοπα στο σπίτι. Είναι υποχρεωμένη να αντεπεξέλθει με επιτυχία στα πολλαπλά καθήκοντα που καλείται να εκτελέσει. 

Είναι γεγονός ότι σήμερα έχει αυξηθεί όσο ποτέ άλλοτε το ποσοστό των γυναικών που εργάζονται.Παράλληλα αυξήθηκε και συνεχίζει να αυξάνεται το ποσοστό των γυναικών που καταλαμβάνουν διευθυντικές θέσεις. 

Σωματικό και ψυχικό κόστος στις εργαζόμενες γυναίκες

Η κατάσταση αυτή προκαλεί σημαντικό σωματικό και ψυχικό κόστος στις εργαζόμενες γυναίκες. Το στρες που δημιουργείται οφείλεται στο γεγονός ότι οι απαιτήσεις στις οποίες θα πρέπει να ανταποκριθούν, ξεπερνούν τις δυνατότητες προσαρμογής που μπορούν να έχουν. 

Το υπερβολικό στρες που δημιουργείται λόγω των πολλαπλών απασχολήσεων που έχουν οι εργαζόμενες γυναίκες, είναι δυνατόν να δημιουργήσει τα ίδια ή και περισσότερα προβλήματα υγείας από τα οποία πλήττονται και οι άνδρες. 
Η ψηλή πίεση, η καρδιακή προσβολή και το στρες

Η ψηλή πίεση και η καρδιακή προσβολή είναι μεταξύ των σημαντικότερων κινδύνων που τις απειλούν κάτω από αυτές τις συνθήκες. 

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι ορμόνες του στρες παραμένουν ψηλές στη γυναίκα και μετά το πέρας της εργασίας της, σε αντίθεση με αυτό που παρατηρείται στους άνδρες στους οποίους οι ορμόνες του στρες μειώνονται μετά την εργασία τους. Ανάλογο φαινόμενο έχει παρατηρηθεί και για την αρτηριακή πίεση η οποία παραμένει ψηλή στις γυναίκες μετά το πέρας της εργασίας. 

Οι πιο πάνω παράγοντες επιδεινώνουν γενικά την υγεία των γυναικών. Όταν επιπλέον οι απαιτήσεις από την εργαζόμενη γυναίκα είναι μεγάλες, όταν ο χρόνος είναι περιορισμένος και όταν η ίδια νιώθει ότι τα πράγματα ξεφεύγουν από τον έλεγχο της, τότε η κατάσταση της υγείας της μπορεί να επιδεινωθεί. 

Υπάρχουν και άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες που μπορούν να επιδεινώνουν την κατάσταση της υγείας της γυναίκας. Σε αυτούς περιλαμβάνονται η έλλειψη υποστήριξης από τους συναδέλφους της, από τους προϊσταμένους της, από την οικογένεια της και από την κοινωνία. 

Όταν οι γυναίκες βρίσκονται σε θέσεις από τις οποίες μπορούν να εξασκήσουν τις ικανότητες τους και να λαμβάνουν μέρος στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, τότε αυτό επενεργεί θετικά στο ψυχικό τους κόσμο, μειώνει το στρες και έχει θετικά αποτελέσματα για την υγεία τους. 

Με βάση τις πιο πάνω σημαντικές διαπιστώσεις, τίθεται εύλογα το ερώτημα για το τι πρέπει να γίνει για την καταπολέμηση των προβλημάτων αυτών στις γυναίκες. 

Η κοινωνία και η πολιτεία

Η κοινωνία και η πολιτεία, πρέπει να δώσουν περισσότερη προσοχή και σημασία στην επίλυση των προβλημάτων της γυναίκας. Ο ρόλος στην ανατροφή των παιδιών, στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και γενικότερα του ψυχικού τους κόσμου, έχει ανυπολόγιστη αξία για την κοινωνία. 

Επιπρόσθετα, η γυναίκα είναι ο θεμέλιος λίθος της οικογένειας. Εάν η ψυχική και η σωματική της κατάσταση φτάνουν στα όρια της αντοχής λόγω των υποχρεώσεων της, οι συνέπειες για το σύνολο της οικογένειας μπορεί να είναι σοβαρές. 
Τα μέτρα από τους εργοδότες

Τα μέτρα από τους εργοδότες, θα μπορούσαν να είναι καρποφόρα για τη γυναίκα, την οικογένεια της αλλά και για τους ίδιους. Βοηθώντας τη γυναίκα να καταλαβαίνει και να αντιμετωπίζει καλύτερα τις πολλαπλές προκλήσεις που έχει μπροστά της, επιτυγχάνεται βελτίωση της δικής της ζωής αλλά και της απόδοσης της με θετικές προεκτάσεις για την κερδοφορία και προσφορά του οργανισμού που την εργοδοτεί. 

Οι εργοδότες θα μπορούσαν να μεριμνήσουν για τη διοργάνωση μαθημάτων για την αντιμετώπιση του στρες. Υπάρχουν τεχνικές αυτοελέγχου που θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο εκπαίδευσης για τις εργαζόμενες γυναίκες όπως για παράδειγμα οι τεχνικές χαλάρωσης, διαλογισμού, επεξεργασίας της συμπεριφοράς και άλλες. Σε ορισμένες περιπτώσεις η ψυχοθεραπεία μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη. 

Εκτός από τις παρεμβάσεις που έχουν σαν στόχο τα ιδιαίτερα προβλήματα της κάθε εργαζόμενης γυναίκας, είναι επίσης πολύ χρήσιμο να μελετηθεί κατά πόσο ορισμένες άλλες αλλαγές που αφορούν για παράδειγμα, το θεσμό του ελαστικού ωραρίου ή περισσότερης αυτονομίας στην εργασία, θα μπορούσαν να βοηθήσουν αποτελεσματικά τη γυναίκα 

Οι παρεμβάσεις αυτού του τύπου από τον εργοδότη μακροπρόθεσμα θα βοηθήσουν και τον ίδιο. Διότι η βελτίωση της ψυχικής και σωματικής υγείας των υπάλληλων του, θα αυξήσουν την παραγωγικότητα και θα μειώσουν και τις απουσίες για διάφορους λόγους από την εργασία.

Εργαζόμενη μητέρα

Η βιομηχανική επανάσταση η οποία συνέβαλε στην αναθεώρηση και κατάρριψη πολλών οικογενειακών θεσμών και ιδεών, και το φεμινιστικό κίνημα της δεκαετίας του '70, συντέλεσαν στην έξοδο της γυναίκας στον εργασιακό χώρο. Οι απαιτήσεις της σημερινής κοινωνίας και οι αυξημένες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η οικογένεια, επέβαλαν την εργασία στην μητέρα.

Έτσι η γυναίκα της σημερινής εποχής θα πρέπει να επιτελέσει πολλούς ρόλους: πάνω απ' όλα είναι γυναίκα, επίσης είναι σύζυγος, νοικοκυρά, μητέρα και υπάλληλος. Λογικό, λοιπόν είναι, κάποιοι ρόλοι να αποδυναμώνονται ή να μην εφαρμόζονται πολύ σωστά και από την άλλη η γυναίκα να αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα από την ύπαρξη τόσων ρόλων στη ζωή της. Μερικά από τα προβλήματα αυτά είναι τα εξής:

Η αρμονική συνύπαρξη των ρόλων.

Η ταυτόχρονη επιτέλεση αυτών των ρόλων. Στην προσπάθειά της να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις της, συναντά εμπόδια από το περιβάλλον που ζει, είτε αυτό είναι το οικογενειακό είτε το εργασιακό

Πρέπει ακόμα να αντιμετωπίσει και ίσως να πολεμήσει τις αντιλήψεις που συνεχίζουν να θέλουν τη γυναίκα στο σπίτι κοντά στα παιδιά της

Και τέλος, πρέπει η ίδια να θεωρεί τον εαυτό της ικανό και σθεναρό, για να αντιμετωπίσει ενδεχόμενα προβλήματα και συγκρούσεις.

Οι λόγοι που μια έγγαμη γυναίκα βρίσκει δουλειά είναι αρκετοί. Οι πιο σημαντικοί είναι:

- Θέλει να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά της

- Θέλει να νιώθει χειραφετημένη και ανεξάρτητη, διαχειριζόμενη η ίδια τα χρήματά της.

- Θέλει να συντηρήσει την οικογένειά της αν είναι διαζευγμένη ή χήρα

Αν ο σύζυγος είναι για αρκετό χρόνο άνεργος, τότε αναγκάζεται να βρει η ίδια εργασία.

11.2. Ο ρόλος της εργαζόμενης γυναίκας απέναντι στο παιδί

Έρευνες έχουν δείξει ότι οι εργαζόμενες μητέρες ασχολούνται 40 ώρες με την εργασία και 36 ώρες ασχολούνται με τις δουλειές του νοικοκυριού, με τα παιδιά και τον σύζυγο μέσα στην εβδομάδα.

Οι γυναίκες με τέτοιο ωράριο προσπαθούν να ισορροπήσουν τους ρόλους τους και τις καταστάσεις. Λίγες όμως είναι αυτές που καταφέρνουν να κρατήσουν τις ισορροπίες. Αν δεν είναι ικανοποιημένες από τον ένα ή τον άλλο ρόλο, φαίνεται στην προσωπική τους ευτυχία και στην συμπεριφορά τους απέναντι στην οικογένεια.

Για να καταφέρουν να αποδίδουν καλά στον επαγγελματικό και στον οικογενειακό χώρο, αφιερώνουν ελάχιστο χρόνο για την περιποίηση του εαυτού τους και στο να κάνουν πράγματα που τις ευχαριστούν, αισθάνονται μονίμως κουρασμένες, νιώθουν μόνες από κοινωνικής πλευράς και πιστεύουν ότι όλα τα βάρη πέφτουν πάνω της, με αποτέλεσμα να γίνονται ευέξαπτες και νευρικές. Επίσης, έχοντας πιεσμένο πρόγραμμα, αγχώνονται και δεν απολαμβάνουν τις στιγμές που αφιερώνουν στα παιδιά τους.

Τα παιδιά από την πλευρά τους νιώθουν παραμελημένα και μόνα, κι έχουν έντονη την ανάγκη να επικοινωνήσουν και να βελτιώσουν τη σχέση που έχουν μαζί τους.

Πολλές είναι αυτές που νιώθουν ένοχές και ότι δεν είναι καλές μητέρες μιας και δεν περνούν πολύ χρόνο με τα παιδιά τους. Βέβαια λύσεις για την αναπλήρωση της επικοινωνίας υπάρχουν, όπως η ενασχόληση κατά το υπόλοιπο της ημέρας εποικοδομητικά με τα παιδιά, το να πηγαίνουν βόλτες, η συζήτηση όλων των προβλημάτων των παιδιών και η παροχή συμβουλών και λύσεων, η βοήθεια στα μαθήματα, η ανάγνωση παραμυθιών και το παίξιμο με τα μικρότερα παιδιά. Εν ολίγοις πρέπει να δείχνουν τεράστιο ενδιαφέρον για τον τρόπο ζωής του παιδιού τους και να ασχολούνται συνέχεια μαζί του, όσο βέβαια τους επιτρέπουν οι δυνάμεις και η αντοχή τους.

11.3.Εναλλακτικές λύσεις για την φροντίδα των παιδιών όταν η μητέρα εργάζεται.

Με την έξοδο της γυναίκας στον εργασιακό τομέα άλλαξαν πολλά πράγματα στην φροντίδα του παιδιού. Ο πατέρας έχει την δουλειά του σε απόλυτη προτεραιότητα και πολλοί πιστεύουν ότι ίσως να μην τα καταφέρνει εξ ίσου καλά με την μητέρα στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Μειώθηκε η επιθυμία των συγγενών για την φύλαξη των παιδιών, ενώ παλιότερα τα παιδιά, όταν δούλευαν οι γονείς, τα πρόσεχαν κυρίως οι παππούδες. Τέλος, έχει αλλάξει η ιδέα ότι οι γονείς πρέπει να θυσιάσουν τα πάντα, ακόμα και την επαγγελματική καριέρα τους για τα παιδιά.

Έτσι, η εργαζόμενη μητέρα αναγκάζεται να βρει εναλλακτικές λύσεις για την φύλαξη των παιδιών. Βέβαια όλοι οι τρόποι δεν είναι βολικοί ή διαθέσιμοι για την οικογένεια, ούτε είναι σύμφωνοι με τις αρχές της.

Δύο είναι οι βασικοί τύποι φροντίδας του παιδιού, όταν εργάζεται η μητέρα.

α) Η φροντίδα του παιδιού στο σπίτι

β) Η φροντίδα του παιδιού σε νηπιαγωγείο ή παιδικούς σταθμούς.

Η μητέρα νιώθει ικανοποιημένη και σίγουρη όταν γνωρίζει την επίβλεψη που έχει το παιδί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όταν αυτή απουσιάζει.

Αναλυτικότερα:

α) Φροντίδα του παιδιού στο σπίτι. Μπορεί να γίνει στο σπίτι του παιδιού ή στο σπίτι κάποιου άλλου. Το πιο καλό θα ήταν το παιδί να μένει στον δικό του χώρο, στον οποίο έχει προσαρμοστεί, νιώθει άνετα και τον γνωρίζει καλύτερα.

Η φροντίδα αυτού του τύπου, μπορεί να γίνει από τον πατέρα, τα αδέλφια, τη γιαγιά ή άλλους συγγενείς και τέλος από παραμάνες - νταντάδες.Το να έχει το παιδί φροντίδα στο σπίτι, έχει τα εξής πλεονεκτήματα:

Οι ώρες είναι ευέλικτες

Το περιβάλλον είναι γνωστό και οικείο

Το παιδί δεν χρειάζεται να μετακινηθεί (στην περίπτωση που μένει στο δικό του σπίτι)

Από οικονομικής πλευράς είναι ευνοϊκότερα όταν το προσέχει η γιαγιά ή κάποιος συγγενής.

Υπάρχουν όμως και μειονεκτήματα τα οποία είναι:

Η νταντά ίσως είναι ανειδίκευτη και συνεπώς δεν έχει κατάλληλες γνώσεις για την παιδική ψυχολογία.

Αν η μητέρα έχει αναθέσει την φύλαξη του παιδιού σε συγγενικό η σε φιλικό της πρόσωπο, ίσως την συγκεκριμένη στιγμή να μην είναι κανείς διαθέσιμος και να αναγκάζεται να δίνει το παιδί σε διαφορετικά πρόσωπα.

Υπάρχει η περίπτωση η μητέρα να μην μένει ικανοποιημένη με τις παραμάνες που προσλαμβάνει κι έτσι θα πρέπει να τις αλλάζει, κάτι που είναι ιδιαίτερα αρνητικό για το παιδί, το οποίο δεν μπορεί να συνηθίσει και να εμπιστευτεί αυτές τις γυναίκες που εισβάλλουν κατά διαστήματα στη ζωή του.

Το πιο σημαντικό μειονέκτημα είναι ότι το παιδί, μιας και δεν συναναστρέφεται με ομηλίκους του, δεν κοινωνικοποιείται σωστά, δεν μορφώνεται όπως τα παιδιά που πηγαίνουν σε νηπιαγωγεία και παρατηρείται ακόμα καθυστέρηση στην γλωσσική ικανότητά του, μιας και η επαφή που έχει με τα μεγαλύτερα παιδιά, είναι διαφορετική από αυτή που έχει με τα παιδιά της ηλικίας του.

Θέλετε να μακρύνουν γρήγορα τα μαλλιά σας; Δείτε θαυματουργά φυσικά συστατικά!

Βαρεθήκατε τα κοντά μαλλιά; Θέλετε να τα μακρύνετε με γρήγορο και φυσικό τρόπο; Μήπως όμως τα μαλλιά σας δεν μακραίνουν γρήγορα και αυτό σας ανησυχεί; Σας προτείνουμε  φυσικούς τρόπους- θεραπείες που θα αναζωογονήσουν τα ταλαιπωρημένα σας μαλλιά και θα τα βοηθήσουν να μακρύνουν πιο γρήγορα! Ακολουθήστε τις για όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μπορείτε και δεν θα χάσετε!

Μασάζ με έλαιο δενδρολίβανου

Ένας απλός τρόπος για να τονώσετε την ανάπτυξη των μαλλιών μόνη σας είναι να κάνετε τακτικά μασάζ στο τριχωτό της κεφαλής σας με έλαια! Αυτό θα αυξήσει τη ροή του αίματος, θα ενισχύσει τη δύναμη της ρίζας και θα βοηθήσει να πάρουν οι θύλακες των τριχών σας τα θρεπτικά συστατικά γρηγορότερα! Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε διάφορα έλαια από απλό ελαιόλαδο ή λάδι καρύδας μέχρι αμυγδαλέλαιο και λάδι δεντρολίβανου. Ειδικότερα, το λάδι δενδρολίβανου, εδώ και αιώνες χρησιμοποιείται για τη γρήγορη ενδυνάμωση και τόνωση των μαλλιών! Εάν έχετε λιπαρά μαλλιά χρησιμοποιήστε το έλαιο μόνο μια φορά την εβδομάδα. 

Θεραπεία με καστορέλαιο

Το καστορέλαιο είναι ο αφανής ήρωας που σώζει τις τρίχες μας. Πρώτα απ 'όλα,  έχει αντιβακτηριδιακές ιδιότητες που βοηθούν στο να παραμείνει υγιές το τριχωτό της κεφαλής, πράγμα απαραίτητο για την ανάπτυξη της τρίχας. Δεύτερον, είναι γεμάτο με ωμέγα-6 λιπαρά οξέα, βιταμίνη Ε, πρωτεΐνες και άλλα θρεπτικά συστατικά που μπορούν να διαπεράσουν τις αφυδατωμένες ρίζες και να βοηθήσουν μαλλιά σας να διατηρήσουν την υγρασία τους. Μπορείτε να εφαρμόσετε την καταπληκτική θεραπεία με καστορέλαιο τυλίγοντας τα μαλλιά σας με μια λεπτή πετσέτα ή ένα σκουφάκι και να στεγνώσετε για 10 λεπτά τα μαλλιά σας με το πιστολάκι!

Με υλικά από την κουζίνα σας

Αν ταλαιπωρείστε από ψαλίδα και τα μαλλιά σας είναι άγρια και αφυδατωμένα, τότε πρέπει να δοκιμάσετε την παρακάτω σπιτική μάσκα. Θα σας βοηθήσει να αντιμετωπίσετε τα ξηρά και εύθραυστα μαλλιά, καθώς και την ψαλίδα. 

Τα μαλλιά σας θα παραμείνουν υγιή και λαμπερά. Ο κρόκος αυγού προστατεύει την τρίχα από το σπάσιμο και βοηθά στην γρήγορη ανάπτυξη των μαλλιών. Το μέλι και το ελαιόλαδο σφραγίζουν την υγρασία στην τρίχα, αφήνοντας τα μαλλιά μαλακά και ενυδατωμένα.
Υλικά:
1 κουταλιά της σούπας μέλι
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο
1 κρόκος αυγού

Εφαρμογή:
Ανακατέψτε το μέλι, το ελαιόλαδο και τον κρόκο του αυγού σε ένα μπολ. Πάρτε μικρές ποσότητες από τη σπιτική μάσκα και απλώστε την σε κάθε τούφα ξεχωριστά. Κάντε μασάζ στη ρίζα των μαλλιών για μερικά λεπτά.

              Μοναδικά αποτελέσματα του καφέ..

Αν βαριέστε να ψάχνετε προϊόντα, που να περιέχουν μεταξύ άλλων, την καφεΐνη στα συστατικά τους και θέλετε πραγματικά μια ανέξοδη μάσκα για λαμπερά μαλλιά, τότε δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε την παρακάτω πανεύκολη μάσκα με καφέ!

Θα χρειαστείτε:

2 κουταλιές της σούπας σκόνη καφέ
1 κουταλιά της σούπας μέλι
1 κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο

Η προετοιμασία θα σας πάρει λιγότερο από λεπτό!

Σε ένα γυάλινο μπολ ανακατέψτε πολύ καλά τον καφέ, το μέλι και το ελαιόλαδο. Αν θέλετε μπορείτε να διπλασιάσετε τις ποσότητες των συστατικών της συνταγής, ανάλογα με το μήκος των μαλλιών σας. Απλώστε τη μάσκα στα μαλλιά σας, κυρίως στο τριχωτό της κεφαλής σας, κάνοντας κυκλικές κινήσεις και αφού την αφήσετε τη για 15-30 λεπτά, ξεπλύνετε.

Ο καφές μαλακώνει και προσθέτει λάμψη στα μαλλιά. Η μάσκα μαλλιών είναι ίσως ο καλύτερος τρόπος για να χρησιμοποιήσετε τον καφέ στα μαλλιά σας, μιας και τονώνει τους θύλακες της τρίχας και επιταχύνει την ανάπτυξή τους.

          Γάλα ελαιόλαδο και μέλι .....

Η σπιτική μάσκα μαλλιών με γάλα, ελαιόλαδο και μέλι θρέφει και ενυδατώνει σε βάθος τα μαλλιά μας.

Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της σπιτικής μάσκας μαλλιών είναι ότι δεν περιέχει χημικές ουσίες, πράγμα που σημαίνει ότι βοηθάει πραγματικά τα μαλλιά μας.

Τα αγνά αυτά υλικά χαρίζουν διαρκή λάμψη και όγκο στα μαλλιά.
Η παρασκευή της σπιτικής μάσκας μαλλιών είναι πολύ εύκολη και τα υλικά της υπάρχουν οπωσδήποτε στην κουζίνα μας.

Για τη μάσκα μαλλιών με γάλα, ελαιόλαδο και μέλι θα χρειαστούμε

• 1/2 κούπα γάλα
• 2 κ.σ. ελαιόλαδο
• 1 κ.σ. μέλι

Οδηγίες προετοιμασίας για τη μάσκα μαλλιών

Ζεσταίνουμε λίγο το γάλα ώστε να λιώσει ευκολότερα το μέλι. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και τα ανακατεύουμε καλά.

Απλώνουμε τη μάσκα μαλλιών σε στεγνά ή νωπά μαλλιά και την αφήνουμε για 20 - 25 λεπτά.
Στη συνέχεια την ξεπλένουμε με χλιαρό νερό και ύστερα πλένουμε τα μαλλιά με σαμπουάν.